حملات ترامپ به زیرساختهای غیرنظامی ایران، عبور از خطوط قرمز خطرناک است
حملات فزاینده ارتش ایالات متحده به ایران اگر حتی قانونی باشد، به معنای توجیهپذیر بودن آنها نیست. دولت دونالد ترامپ با افزایش حملات به زیرساختهای عمومی، عمداً تصمیم میگیرد رنج بیشتری به غیرنظامیان ایرانی تحمیل کند.
به گزارش اطلاعات آنلاین، ایالات متحده در حملات اخیر به ایران، دامنه هدفگیری خود را گسترش داد تا مکانهایی را که مستقیماً به مردم ایران خدمترسانی میکنند، مانند نیروگاههای برق، پلها، ایستگاههای راهآهن و جادهها، بمباران کند. با این کار، آمریکا عمداً تصمیم گرفت رنج بیشتری به غیرنظامیان ایرانی وارد کند. طبق گزارشها، بیش از ۵۰۰ ایرانی در این ماه زخمی و بیش از ۵۰ نفر، از جمله کودکان، کشته شدهاند. این اعداد، آسیب کامل، مانند وحشت محض، ناشی از تخریب اقلام و منابع حیاتی برای زندگی روزمره غیرنظامیان را نشان نمیدهند.
طبق قانون جنگ، «اقدام نظامی» کاملاً گسترده است و میتواند غیرمستقیم باشد، مانند فعالیتهای پشتیبانی از جنگ و برای ایالات متحده، حتی فعالیتهای به اصطلاح پایدارکننده جنگ. نیروگاهها میتوانند اهداف نظامی قانونی در نظر گرفته شوند، حتی اگر مستقیماً به یک پایگاه نظامی خدمت نکنند، زیرا طبق کتابچه راهنمای قانون جنگ وزارت دفاع، آنها «به طور کلی به عنوان اهداف نظامی قانونی برای ظرفیت یک کشور در تأمین نیازهای ارتباطی، حمل و نقل و صنعت در زمان جنگ شناخته میشوند، که معمولاً در طول درگیریهای مسلحانه به عنوان اهداف نظامی واجد شرایط هستند.»
اما یک کشور نمیتواند برای جلوگیری از خشم بینالمللی فقط به آنچه قانونی است تکیه کند. روسیه در اواسط زمستان در آن جنگ مداوم، نیروگاههای برق اوکراین را هدف قرار داد و هزاران غیرنظامی اوکراینی را بدون برق گذاشت. بسیاری در جامعه بینالمللی، از جمله دادگاه کیفری بینالمللی، با توجه به تأثیر شدید آن حمله بر غیرنظامیان اوکراینی، آن را یک جنایت جنگی دانستهاند. این امر اهمیت زمینه را برجسته میکند.
صرف نظر از قانونی بودن، هدف قرار دادن زیرساختهای ایران با بمبها و موشکهای آمریکایی که توسط غیرنظامیان استفاده میشود، احتمالاً باعث مرگ غیرنظامیان بسیار بیشتری نسبت به تلفات ناشی از هدف قرار دادن صرفاً اهداف نظامی میشود. و موج حملات علیه این اهداف نظامی در اوایل جنگ، آسیبهای غیرنظامی عظیمی را به بار آورده است. حملات آمریکا و اسرائیل تنها در سه هفته اول جنگ ایران، بیش از ۱۴۰۰ غیرنظامی ایرانی را کشت. این امر عمدتاً به این دلیل بود که حتی داراییهای صرفاً نظامی نیز اغلب در شهرها و شهرستانها قرار داشتند و قانون جنگ، سطحی نگرانکننده از خسارات جانبی را در تخریب آنها مجاز میداند.
در آغاز جنگ، حملهای به یک مدرسه دخترانه ایرانی ۱۷۵ نفر، عمدتاً کودک، را کشت. گزارشها به طور قاطع ایالات متحده را مسئول این حمله دانستهاند، اما پنتاگون هنوز تحقیقاتی در مورد این حمله منتشر نکرده است. (اگر گزارشها مبنی بر اینکه فرماندهان آگاهانه هنگام صدور دستور حمله به اطلاعات بهشدت قدیمی تکیه کردهاند، درست باشد، هدف قرار دادن مدرسه دخترانه میتواند جنایت جنگی باشد. قانون مجازات نظامی چنین مرگهایی را قتلهای بیملاحظه میداند، حتی اگر این حمله جنایت جنگی بینالمللی حمله مستقیم به غیرنظامیان محسوب نشود.)
گسترش حملات به اهداف به اصطلاح با کاربرد دوگانه که به غیرنظامیان نیز خدمت میکنند، ایالات متحده را به جنگ تمامعیار نزدیکتر میکند، جنگی که در آن آسیب بیشتر و بیشتر به غیرنظامیان قابل قبول تلقی میشود. دونالد ترامپ از بهار به معنای واقعی کلمه تهدید به جنگ تمامعیار کرده و خواستار جنایات جنگی شده و تهدید به نابودی تمدن ایران و “بازگشت ایران به عصر حجر” کرده است.
با این حال، ایران در ۲۸ فوریه تهدید قریبالوقوعی نبود. دولت ترامپ این جنگ را با نقض قوانین بینالمللی (و بدون تأیید کنگره) آغاز کرد و بدون یک راهبرد مشخص برای موفقیت – و بدون حمایت آمریکا – به این جنگ ادامه داده است. تأکید بر این نکته مهم است که هدف قرار دادن زیرساختهای غیرنظامی تنها پس از تعیین موردی مبنی بر اینکه چنین هدفی سهم مؤثری در اقدام نظامی دارد و تخریب آن مزیت نظامی ایجاد میکند، قانونی است. علاوه بر این، قبل از اینکه یک حمله قانونی تلقی شود، فرماندهان باید تمام اقدامات احتیاطی ممکن را برای به حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان انجام دهند.
برای مثال، یک ارتش ممکن است شبانه به یک پل حمله کند، زمانی که انتظار میرود غیرنظامیان کمتری در مجاورت آن باشند. در نهایت، حتی پس از در نظر گرفتن اقدامات احتیاطی (مانند هشدارها)، حمله برنامهریزی شده تنها در صورتی قانونی است که آسیب پیشبینیشده به غیرنظامیان (به افراد و اشیاء) نسبت به مزیت نظامی ملموس و مستقیم مورد انتظار که از حمله به دست میآید، بیش از حد نباشد.
با توجه به تهدیدات ترامپ علیه تأسیسات آبشیرینکن و گزارشهای حملات علیه آنها، ممکن است در مورد آنها کنجکاو باشید. حملات علیه چنین تأسیساتی در صورت هدف قرار دادن عمدی، احتمالاً جنایت جنگی محسوب میشود، زیرا آنها برای بقای جمعیت غیرنظامی ضروری هستند. این امر به آنها محافظت بیشتری تحت قانون جنگ میدهد.
قانون جنگ، خشونت زیادی، از جمله آسیب زیاد به غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی را مجاز میداند. اما حتی اگر چنین حملاتی علیه زیرساختهای غیرنظامی قانونی باشد، با توجه به رنج غیرنظامیانی که ایجاد میکنند و حرکت به سمت جنگ تمامعیاری که نشان میدهند، فقط باید زمانی دستور داده شوند که ضرورت نظامی ضروری ایجاب کند – یعنی آخرین راه حل. ایالات متحده در ایران به هیچ وجه و هرگز به آن نقطه نزدیک هم نیست.
