عینک‌های هوش مصنوعی متا، بازدید از موزه را برای نابینایان آسان‌تر می‌کنند
متا با همکاری شرکت اسیلورلوکسوتیکا و گالری هنری پیناکوتکا دی بررا در میلان، طرحی آزمایشی برای استفاده از عینک‌های هوش مصنوعی در دسترس‌پذیرتر کردن آثار هنری راه‌اندازی کرده است. این طرح به افراد نابینا و کم‌بینا کمک می‌کند با شنیدن توصیف صوتی تابلوها و پرسیدن سؤال درباره آثار، مستقل‌تر از موزه بازدید کنند و جزئیات هنری را بهتر بشناسند.
به گزارش توسعه برند؛ عینک‌های هوش مصنوعی معمولاً به‌عنوان ابزاری برای سریع‌تر انجام دادن کارهای روزمره معرفی می‌شوند، اما متا اکنون کاربرد دیگری برای این فناوری در نظر گرفته است: کمک به افراد نابینا و کم‌بینا برای تجربه مستقل‌تر آثار هنری.
این طرح آزمایشی با عنوان «حس‌کردن هنر؛ کشف شاهکارها فراتر از آنچه با چشم دیده می‌شود» با همکاری متا، اسیلورلوکسوتیکا، گالری پیناکوتکا دی بررا در میلان و سازمان‌های ایتالیایی فعال در حوزه کم‌بینایی و نابینایی اجرا می‌شود. در این پروژه، عینک‌های هوش مصنوعی متا با برنامه موجود موزه و روش توصیف صوتی آثار به نام «DescriVedendo» یکپارچه شده‌اند.
توصیف آثار هنری بدون نیاز به استفاده مداوم از تلفن همراه
در مرحله آزمایشی، هشت اثر هنری منتخب در موزه تحت پوشش این طرح قرار دارند. بازدیدکنندگان پس از رسیدن به هر اثر می‌توانند با استفاده از عینک، قابلیت شناسایی اثر را فعال کنند و توضیحات صوتی آن را از بلندگوهای تعبیه‌شده در قاب عینک بشنوند.
این توضیحات فقط به معرفی نام تابلو محدود نیستند. روش DescriVedendo، شکل‌ها، ترکیب‌بندی و جزئیات بصری را به زبان گفتاری تبدیل می‌کند و در کنار آن، اطلاعات تاریخی و جزئیاتی درباره هنرمند را در اختیار بازدیدکننده قرار می‌دهد.
کاربران همچنین می‌توانند از دستیار هوش مصنوعی متا درباره اثر یا محیط اطراف خود سؤال کنند. قابلیت اتصال به سرویس «Be My Eyes» نیز امکان دریافت کمک در لحظه از داوطلبان بینا و اپراتورهای آموزش‌دیده را فراهم می‌کند.
“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””
طراحی بلندگوهای باز عینک اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا بازدیدکننده ضمن شنیدن توضیحات، همچنان صداهای محیط و حضور دیگران را تشخیص می‌دهد. هدف این نیست که تجربه حضور در موزه با یک راهنمای صوتی جایگزین شود، بلکه فناوری باید نیاز به توقف مکرر، بیرون آوردن تلفن همراه یا درخواست کمک از دیگران را کاهش دهد.
دسترس‌پذیری از مرحله طراحی وارد فناوری می‌شود
اهمیت این پروژه تنها در توانایی عینک برای شناسایی یک تابلو نیست، بلکه در تلاش برای گنجاندن دسترس‌پذیری در شیوه تعامل افراد با فضای فرهنگی است.
این طرح با آزمایش و مشورت با افراد نابینا و کم‌بینا توسعه یافته است؛ رویکردی که دسترس‌پذیری را به مرحله‌ای پس از طراحی محصول موکول نمی‌کند، بلکه از ابتدا آن را بخشی از تجربه کاربری می‌داند.
در این مدل، عینک صرفاً وسیله‌ای برای نمایش قابلیت‌های تازه هوش مصنوعی نیست. این فناوری به روش توصیف صوتی موجود در موزه متصل می‌شود تا اطلاعات را سریع‌تر و در دسترس‌تر به بازدیدکننده منتقل کند.
این رویکرد می‌تواند مسیر مهمی برای توسعه فناوری‌های پوشیدنی مبتنی بر هوش مصنوعی باشد. کاربرد مؤثر این ابزارها لزوماً به افزودن دستیارهای گفت‌وگومحور بیشتر به زندگی روزمره محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند در کاهش موانعی باشد که دسترسی به اطلاعات، مسیریابی و استقلال فردی را دشوار می‌کنند.
بازدید با عینک هوش مصنوعی چگونه امکان‌پذیر است؟
این تجربه با رزرو قبلی در گالری پیناکوتکا دی بررا در میلان ارائه می‌شود. طبق اعلام منتشرشده، امکان استفاده از آن از سه‌شنبه تا جمعه، از ساعت ۱۰ صبح تا ۴:۳۰ بعدازظهر فراهم است و جزئیات رزرو در اطلاعیه متا آمده است.
برای متا و اسیلورلوکسوتیکا، این پروژه فرصتی است تا کاربرد عینک‌های هوش مصنوعی را در محیطی واقعی و برای نیازهای مشخص کاربران نشان دهند. ارزش این فناوری زمانی روشن‌تر می‌شود که به‌جای نمایش صرف قابلیت‌های فنی، بتواند دسترسی به تجربه‌های فرهنگی را آسان‌تر کند و استقلال بیشتری در اختیار افراد قرار دهد.
