برندهای خارجی

شین به دنبال خرید برندهای جدید برای احیای رشد خود

شین پس از ورود به بورس هنگ‌کنگ، حالا به دنبال خرید برندهای فست‌فشن و پوشاک در رده‌های قیمتی مختلف است تا از یک فروشگاه آنلاین فست‌فشن به یک پلتفرم چندبرندی تبدیل شود. این شرکت با در اختیار داشتن حدود ۱۵ میلیارد دلار نقدینگی و جذب ۱.۷۴ میلیارد دلار از عرضه اولیه سهام، خود را برای دوره‌ای از رشد مبتنی بر خرید شرکت‌ها و برندهای دیگر آماده می‌کند.

به گزارش توسعه برند؛ ورود شین به بورس هنگ‌کنگ در حالی انجام شده که سهام این شرکت از زمان عرضه با افت قابل‌توجهی مواجه شده است. سهام شین روز جمعه در قیمت ۳۸.۱۴ دلار هنگ‌کنگ بسته شد که بیش از ۲۰ درصد پایین‌تر از قیمت عرضه اولیه بود.

خرید اورلین؛ اولین آزمایش استراتژی جدید شین

شین در گزارش مربوط به عرضه اولیه سهام خود تأیید کرده است که قصد دارد برند آمریکایی اورلین (Everlane) را با ارزش ۸۰ میلیون دلار خریداری کند. این معامله بخشی از برنامه بزرگ‌تر شین برای تبدیل‌شدن به یک پلتفرم است؛ پلتفرمی که علاوه بر فروش محصولات برندهای خود، برندهای خریداری‌شده را نیز به شبکه تأمین، لجستیک و جامعه مشتریان گسترده خود متصل می‌کند.

یک منبع آگاه به رویترز گفته است که معامله اورلین در واقع یک «آزمایش اولیه» برای استراتژی خرید شین محسوب می‌شود. این شرکت قصد دارد برندهایی با سطوح قیمتی متفاوت را به مجموعه خود اضافه کند تا بتواند طیف گسترده‌تری از مشتریان را جذب کند.

رشد شین کند شده است

البته مسیر جدید شین بدون چالش نیست. رشد فروش این شرکت در سه‌ماهه نخست سال ۲۰۲۶ به تنها ۱.۱ درصد رسید؛ در حالی که رشد سالانه فروش آن در سال ۲۰۲۵ حدود ۸ درصد بود.

یکی از عوامل فشار بر فروش شین در آمریکا، تصمیم دولت این کشور برای حذف معافیت گمرکی موسوم به «دِ مینیمیس» برای بسته‌های کوچک است؛ سیاستی که مدل ارسال مستقیم کالاهای ارزان‌قیمت از چین به مصرف‌کنندگان آمریکایی را تحت تأثیر قرار داده است.

لوئیز دگلیز-فَور، تحلیلگر ارشد صنعت پوشاک در مؤسسه GlobalData، معتقد است سرمایه‌گذاران هنوز موفقیت شین در تبدیل‌شدن به یک برند و پلتفرم چندبرندی را در ارزش‌گذاری شرکت لحاظ نکرده‌اند. او تأکید می‌کند که ساختن «یک مجموعه برند معنادار» سال‌ها زمان می‌برد، در حالی که فشار بر درآمد شین همین حالا آغاز شده است.

برنامه شین برای جذب برندهای دیگر

شین علاوه بر خرید برندها، تلاش می‌کند کسب‌وکارهای بیشتری را وارد برنامه Xcelerator خود کند. این برنامه به برندها اجازه می‌دهد از شبکه تولید، انبارداری، لجستیک و زیرساخت فروش جهانی شین استفاده کنند.

سخنگوی شین در گفت‌وگو با رویترز درباره این برنامه گفت:

«ما پتانسیل قابل‌توجهی برای توسعه سابقه‌ای که با برندهای موفقی مانند میس‌گایدِد ایجاد کرده‌ایم، می‌بینیم.»

شین در سال ۲۰۲۳ برند بریتانیایی میس‌گایدِد (Missguided) را خریداری کرده بود و اکنون قصد دارد از تجربه این معامله برای گسترش مدل خرید و همکاری با برندهای دیگر استفاده کند.

اعتبار اورلین با ورود شین زیر سؤال رفته است

یکی از موانع مهم در مسیر توسعه شین، تصویر و اعتبار این شرکت در میان مصرف‌کنندگان است. انتشار خبر خرید اورلین در ماه مه با واکنش منفی بخشی از مشتریان این برند همراه شد؛ مشتریانی که اورلین را به دلیل تولید پوشاک باکیفیت، مواد اولیه پایدار و تأکید بر شفافیت می‌شناسند.

اورلین در شعارهای خود بر مفاهیمی مانند «شفافیت رادیکال» و «لوکس پاک» تأکید دارد و درباره مواد اولیه و محل تولید محصولات خود اطلاعاتی ارائه می‌کند. در مقابل، بخش عمده محصولات شین از پلی‌استر تولید می‌شود و وب‌سایت این شرکت معمولاً کشور یا کارخانه تولیدکننده هر لباس را مشخص نمی‌کند.

آلفرد چانگ، مدیرعامل اورلین، در نامه‌ای به کارکنان این شرکت تأکید کرده است که اورلین مستقل باقی خواهد ماند و به تعهدات خود در زمینه پایداری پایبند خواهد بود. اورلین نیز در پاسخ به پرسش‌های رویترز اعلام کرده که رهبری و استانداردهای برند این شرکت تغییری نخواهد کرد.

“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””

مایکل گانتر، معاون ارشد تحقیقات و هوش بازار در Consumer Edge، معتقد است خرید اورلین می‌تواند مشتریان جدیدی را برای شین به همراه داشته باشد. او می‌گوید: «پایگاه مشتریان اورلین در آمریکا، طبیعتاً درآمد بالاتری نسبت به مشتریان برند شین دارد.»

زنجیره تأمین؛ برگ برنده شین

شین تلاش می‌کند یکی از مهم‌ترین مزیت‌های خود یعنی زنجیره تأمین بسیار سریع و داده‌محور را به برندهای دیگر نیز ارائه دهد.

نرم‌افزار اختصاصی این شرکت می‌تواند در صورت افزایش تقاضا برای یک محصول، کارخانه‌ها را از این موضوع مطلع کند تا تولید آن کالا افزایش پیدا کند. همین سیستم در جهت مخالف نیز عمل می‌کند و در صورت پایین‌بودن تقاضا، تولید یک مدل را متوقف می‌کند؛ روشی که به شین اجازه می‌دهد موجودی انبار خود را در سطح پایینی نگه دارد.

بر اساس اطلاعات ارائه‌شده در دفترچه عرضه اولیه شین، یکی از برندهای حاضر در برنامه Xcelerator در دومین سال همکاری خود فروش را حدود ۱۵ برابر افزایش داده، حاشیه سود عملیاتی را بیش از ۳۰ واحد درصد بهبود بخشیده و روزهای گردش موجودی را حدود دو سوم کاهش داده است.

نیتین پاسی، بنیان‌گذار میس‌گایدِد، نیز در واکنش به معامله اورلین درباره مزیت اصلی شین نوشته است:

«شین در هسته اصلی خود، یکی از کارآمدترین زنجیره‌های تأمینی است که تاکنون ساخته شده است.»

با وجود این مزیت، درآمد شین از ارائه خدمات به برندها و فعالیت در بازارگاه هنوز بسیار کمتر از درآمد حاصل از فروش محصولات خود شرکت است.

جیانگان لی، مدیرعامل شرکت مشاوره Momentum Works، درباره آینده این استراتژی هشدار می‌دهد:

«خرید شرکت‌ها می‌تواند یک موتور رشد دیگر در اختیار شین قرار دهد، اما نمی‌تواند جایگزین بهبود اقتصاد کسب‌وکار اصلی شود. یک اورلین تغییر بزرگی ایجاد نمی‌کند؛ مسئله مهم این است که آیا شین می‌تواند ثابت کند این مدل قابلیت تکرار دارد یا نه.»

به این ترتیب، خرید اورلین برای شین فقط یک معامله ۸۰ میلیون دلاری نیست، بلکه آزمونی برای مدل جدید کسب‌وکار این شرکت محسوب می‌شود؛ مدلی که قرار است شین را از یک غول فست‌فشن به یک پلتفرم چندبرندی تبدیل کند. موفقیت یا شکست این مسیر می‌تواند نقش مهمی در بازگشت رشد فروش و جلب اعتماد سرمایه‌گذاران پس از عرضه سهام در هنگ‌کنگ داشته باشد.

محدثه مدنی

من با دوربین و قلمم در دنیای برندها به گشت‌وگذار می‌پردازم. تلاشم بر این است که با پوشش اخبار و رویدادهای کلیدی برندهای ایرانی و خارجی، تصویری شفاف و دقیق از تحولات این حوزه ارائه دهم و داستان‌ آن‌ها را روایت کنم.

اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا