اسناد منتشرشده در آستانه عرضه اولیه سهام شین در هنگکنگ نشان میدهد این شرکت، افزایش قیمتها در آمریکا برای جبران هزینه تعرفهها را یکی از عوامل اصلی افت فروش خود میداند. شین اعلام کرده است که از ماه مه ۲۰۲۵ بخش عمده هزینههای اضافی تعرفهای را با افزایش قیمت محصولات به مشتریان منتقل کرده و در ادامه همان سال، درآمد خالص این شرکت از بازار آمریکا کاهش یافته است.
آمارها نیز شدت این فشار را نشان میدهند. درآمد شین در آمریکا بین سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بیش از ۳ درصد کاهش پیدا کرد و در سهماهه نخست سال نیز فروش این شرکت در بازار آمریکا ۱۴ درصد کمتر از مدت مشابه سال قبل بود.
اروپا نیز برای شین به منطقهای نگرانکننده تبدیل شده است. این شرکت در اسناد خود هشدار داده که تغییر قوانین گمرکی در اروپا میتواند اثری مشابه یا حتی شدیدتر از آمریکا بر فروش آن داشته باشد. شین اعلام کرده است که احتمالاً برای جبران بخشی از هزینههای جدید، قیمت محصولاتش را در اروپا نیز افزایش خواهد داد؛ اقدامی که میتواند در کوتاهمدت باعث کاهش حجم فروش شود.
این نگرانی در شرایطی مطرح میشود که رشد شین در اروپا از قبل نیز به شکل محسوسی کند شده بود. فروش این شرکت در سال ۲۰۲۵ حدود ۹ درصد افزایش یافت، در حالی که رشد فروش بین سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ حدود ۳۳ درصد بود. در سهماهه نخست نیز رشد فروش اروپا به تنها ۲ درصد رسید.
آنجلای لی، استاد دانشکده کسبوکار کلمبیا و بنیانگذار شرکت سرمایهگذاری ۳۷ Angels، معتقد است اتفاقی که برای شین در حال رخ دادن است، صرفاً افزایش یک هزینه معمولی نیست، بلکه مستقیماً به هسته مدل کسبوکار این شرکت ضربه میزند. او میگوید: «این یک تغییر بنیادیتر است. شین دسترسی به یک مزیت قانونی را از دست داده که در مرکز مدل کسبوکارش قرار داشت و همین موضوع نحوه فعالیت کل شرکت را تغییر میدهد.»
شین در دوران رشد سریع خود بارها متهم شده بود که بخش مهمی از موفقیتش در آمریکا را مدیون معافیت گمرکی موسوم به دِ مینیمیس است؛ قانونی که اجازه میداد بستههای با ارزش کمتر از ۸۰۰ دلار بدون پرداخت تعرفه وارد آمریکا شوند.
با این حال، شین همواره تأکید میکرد که موفقیتش نتیجه این معافیت نیست. این شرکت، زنجیره تأمین مبتنی بر فناوری و تولید در دستههای کوچک را دلیل اصلی توانایی خود برای عرضه محصولات ارزان میدانست. اما پس از تغییر سیاستهای تجاری آمریکا و افزایش تعرفه کالاهای وارداتی از چین، هزینههای شین به شکل قابل توجهی افزایش یافت.
بر اساس اسناد این شرکت، نرخ هزینههایی که پیشتر برای کالاهای وارداتی اعمال میشد بین صفر تا ۶۲.۵ درصد بود، اما این رقم اکنون به ۱۰ تا ۸۷.۵ درصد رسیده است.
افزایش قیمتها نیز نتوانسته فشار ایجادشده را به طور کامل جبران کند. سودآوری شین بین سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ حدود ۳۹ درصد کاهش یافت و این شرکت در سهماهه نخست سال جاری به زیان ۹۹ میلیون دلاری رسید؛ در حالی که در مدت مشابه سال قبل ۳۹۵ میلیون دلار سود ثبت کرده بود.
اروپا نیز اهمیت ویژهای برای آینده شین دارد، زیرا این منطقه در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۵ درصد از درآمد شرکت را تشکیل میداد. اتحادیه اروپا نیز در ماه ژوئیه معافیت گمرکی مربوط به بستههای کمارزش را کنار گذاشت. پیش از این، کالاهای با ارزش کمتر از ۱۵۰ یورو میتوانستند بدون پرداخت عوارض وارد اتحادیه اروپا شوند، اما اکنون برای هر گروه کالایی موجود در یک بسته، عوارض ثابت سه یورویی در نظر گرفته شده است.
در چنین شرایطی، بزرگترین مشکل شین این است که مزیت اصلی برند آن یعنی قیمت پایین، دیگر به اندازه گذشته قابل اتکا نیست. لی در این باره میگوید: «قیمت معمولاً مزیت رقابتی قدرتمندی نیست. اگر تنها مزیت رقابتی شما قیمت باشد، حفظ آن بسیار دشوار است؛ چون وفاداری مشتری ایجاد نمیکند. وقتی دیگر ارزانترین گزینه نباشید، مشتری به سراغ گزینه دیگری میرود.»
او همچنین معتقد است تصویر برند شین بیش از هر چیز با ارزانبودن گره خورده است و همین موضوع میتواند آینده آن را پیچیده کند. به گفته لی، اگر قیمت پایین از بین برود، این پرسش مطرح میشود که شین در ذهن مشتری با چه ویژگی دیگری شناخته خواهد شد.
به همین دلیل، شین در حال تغییر مسیر تدریجی مدل کسبوکار خود است. این شرکت علاوه بر توسعه بازار فروش محصولات برندهای دیگر، تلاش میکند زنجیره تأمین و زیرساخت تجاری خود را به یک خدمت قابل فروش تبدیل کند؛ حوزهای که اکنون یکی از سریعترین بخشهای در حال رشد کسبوکار شین محسوب میشود.
درآمد خدمات شین در سال ۲۰۲۵ تقریباً ۴۰ درصد افزایش یافته است. یکی از مهمترین این خدمات، ارائه زیرساخت به طراحان و برندهای دیگر است؛ به این معنا که شرکتها میتوانند از شبکه تأمین، تولید و زیرساخت محصول شین برای توسعه کسبوکار خود استفاده کنند.
اگرچه این بخش هنوز تنها حدود یک درصد از درآمد شین را تشکیل میدهد، حاشیه سود آن بسیار بالاتر است. شین اعلام کرده حاشیه سود عملیاتی خدمات ارائهشده به برندها تقریباً دو برابر حاشیه سود عملیاتی کل گروه است.
این مدل برای برخی برندهای طرف قرارداد نیز نتایج قابل توجهی داشته است. شین اعلام کرده یکی از این برندها در دومین سال همکاری، فروش خود را حدود ۱۵ برابر افزایش داده، در حالی که حاشیه سود عملیاتی آن ۳۰ واحد درصد بهتر شده و مدت زمان گردش موجودی نیز تقریباً دو سوم کاهش یافته است.
دبورا وینسویگ، مدیرعامل مؤسسه تحقیقاتی Coresight Research، معتقد است همین بخش میتواند مسیر تازهای برای رشد شین ایجاد کند. او میگوید زنجیرههای تأمین فعلی به تغییرات اساسی نیاز دارند و شرکتهایی که بتوانند این مشکلات پیچیده را حل کنند، فرصت بزرگی در اختیار خواهند داشت.
بنابراین، شین حالا در نقطهای قرار گرفته که باید از یک فروشگاه آنلاین متکی بر قیمت پایین به یک شرکت خدماتی و زیرساختی گستردهتر تبدیل شود. تعرفهها و تغییر قوانین گمرکی، مزیت قدیمی این برند را تحت فشار قرار دادهاند؛ اما در مقابل، زیرساخت زنجیره تأمین که زمانی صرفاً ابزاری برای ارزانتر فروختن کالا بود، میتواند به مهمترین دارایی شین برای فصل بعدی رشد تبدیل شود.