سنگینترین و سریعترین جنگنده رهگیر روسیه در ماموریت راهبردی قطب شمال؛ میگ-۳۱ چقدر توانمند است؟
نیروی هوافضای روسیه رهگیرهای دوربرد MiG-31BM را برای اسکورت توانمندترین بمبافکنهای راهبردی این کشور، یعنی هواپیماهای Tu-160، در یک ماموریت ۱۶ ساعته بر فراز دریاهای بارنتس و نروژ مستقر کرد.
به گزارش اطلاعات آنلاین، این عملیات شامل سوختگیری هوا به هوا بود و استقامت هوانوردی دوربرد روسیه و توانایی آن در انجام عملیات پایدار در نزدیکی جناح شمالی ناتو را نشان داد. گرچه هواپیماها در حریم هوایی بینالمللی باقی ماندند، اما این ماموریت از سوی جنگندههای کشورهای عضو ناتو از نزدیک رصد شد و آن را به یک تمرین آموزشی نظامی و یک عملیات سیگنالدهی راهبردی تبدیل کرد.
این تمرین از آنجا مهم بود که چند لایه از توانایی را در یک عملیات واحد ترکیب میکرد، به طوری که Tu-160ها ماموریتهای تهاجمی دوربرد را تمرین میکردند، پشتیبانی از تانکرها برد عملیاتی آنها را افزایش میداد، در حالی که MiG-31ها اسکورت حفاظتی ارائه میدادند.
عملیات بمبافکن و رهگیر، اهمیت راهبردی فزاینده قطب شمال را بازتاب میداد، زیرا پس از گسترش چشمگیر نیروهای ناتو در شمال اروپا، دریاهای بارنتس و نروژ به مناطق کلیدی تبدیل شدهاند که هر دو طرف به طور منظم فعالیتهای هوایی یکدیگر را زیر نظر دارند. ناوگان میگ-۳۱ همچنان به شدت در مناطق قطب شمال متمرکز است و به طور خاص برای عملیات هوا به هوای بسیار دوربرد در مناطق دورافتاده روسیه، عمدتاً در شمال دور، طراحی شده است.
بنابراین، این هواپیما نه تنها برد زیادی دارد، بلکه با سرعت نزدیک به ۲.۳ ماخ، بالاترین سرعت کروز جهان را نیز داراست و با اختلاف، بزرگترین رادار جهان را بر روی یک هواپیمای جنگی تاکتیکی N007 دارد که بیش از سه برابر بزرگترین رادارهای حملشده توسط جنگندههای غربی است. هنگامی که این هواپیما برای اولین بار وارد خدمت شدند، در آگاهی موقعیتی و قابلیتهای دفاع موشکی دوربرد خود کاملاً بیرقیب بودند.
عملکرد منحصربهفرد و بالای MiG-31BM در صحنه نبرد اوکراین به نمایش گذاشته شده، به ویژه با راداری قدرتمند که به آن اجازه میدهد با استفاده از موشکهای هوا به هوای R-37M با برد ۴۰۰ کیلومتر و بدون پشتیبانی از سایر تجهیزات مانند رادارهای زمینی یا سیستمهای هشدار و کنترل زودهنگام هوابرد (AEW&C) با هواپیماهای دشمن در بردهای بسیار بالا درگیر شود.
این رادار به گونهای طراحی شده که بتواند با استفاده از قدرت مطلق خود، اقدامات متقابل جنگ الکترونیکی را «از بین ببرد». علاوه بر این، سرعتهای کروز بسیار بالاتر و نگرشهای عملیاتی این هواپیما به این معنی است که موشکهای شلیکشده هنگام پرتاب، در مقایسه با موشکهای مشابه شلیکشده از هواپیماهایی مانند جنگندههای Su-35، انرژی بسیار بسیار بیشتری داشتند.
این هواپیما یکی از توانمندترین هواپیماهای روسیه برای عملیات هوا به هوا محسوب میشود که تنها جنگنده نسل پنجم Su-57 با آن رقابت میکند و توانایی آن در تهدید هواپیماهای پشتیبانی با ارزش بالا مانند تانکرها و AEW&Cها فراتر از برد اسکورتهای دفاعی آنها به دلیل اتکای ویژه اعضای ناتو به چنین تجهیزاتی، بسیار مهم تلقی میشود.
