اسرائیل یک گام با اقدام تهاجمی علیه ایران فاصله داشت؛ خطر همچنان در کمین تهران!
تلاش‌های بنیامین نتانیاهو برای برافروختن جنگ با ایران پیش از انتخابات متوقف شد، اما او تا آخرین لحظه ناامید نشده بود و می‌خواست به هر شکل ممکن اقدامی کند که واکنش تهران را در پی داشته باشد.
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از یدیعوت آخارونت، مقام‌های ارشد امنیتی فاش می‌کنند که نخست‌وزیر اسرائیل برای اقدامی «که لزوماً حمله هوایی نیست» فشار می‌آورد، به این فرض که به واکنشی ایرانی منجر خواهد شد؛ این اقدام خشم و نگرانی را در رأس ستاد کل ارتش اسرائیل، از جمله در نیروی هوایی و جامعه اطلاعاتی، برانگیخت تا اینکه از دستور کار خارج شد. پس از بسته شدن صندوق‌های رأی، احتمال از سرگیری آتش بیشتر می‌شود.
یکشنبه گذشته، در ساعتی دیروقت، مجموعه‌ای از نشست‌ها و تماس‌های تلفنی میان مقام‌های آگاه از تحولات در دستگاه امنیتی و چند تن از رهبران احزاب بلوک «تغییر» برگزار شد. در آنها نگرانی از یک «ربایش» مطرح شد که نخست‌وزیر نتانیاهو درصدد پیشبرد آن بود — اقدامی در ایران «که لزوماً حمله هوایی نیست»، به تعبیر یکی از این مقام‌ها. سوءظنی که در میان مقام‌های ارشد دستگاه امنیتی شکل گرفت، نتیجه زنجیره تحولات در محور اورشلیم-واشینگتن-تهران در ماه منتهی به انتخابات بود. نتانیاهو تلاش کرد «سوار» درخواست آمریکا برای ایجاد آمادگی جهت حمله شود، بدون تاریخ هدف، تا آن را به حمله‌ای واقعی تبدیل کند، با یک تاریخ، هر تاریخی، مهم این بود که پیش از انتخابات باشد.
چنین حمله‌ای به ضدحمله ایرانی و ازسرگیری جنگ می‌انجامید — با تمام پیامدهای سیاسی. وقتی نتانیاهو دریافت که به دلیل مخالفت رئیس ستاد کل و فرمانده نیروی هوایی، همراه با ناقص بودن آمادگی آمریکا و تردید دونالد ترامپ در مورد مصلحت اقدام پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، حمله هوایی رخ نخواهد داد، به ارزیابی همان مقام‌ها درباره آن طرح جایگزین روی آورد. این امر خشم و نگرانی در رأس ستاد کل ارتش و درون جامعه اطلاعاتی برانگیخت. چنین اقدام تهاجمی — به نظر برخی از شریکان راز — به واکنشی ایرانی علیه اسرائیل می‌انجامید.
از دید نتانیاهو، واکنش ایرانی خطری نیست که باید در نظر گرفته شود، بلکه هدف کل ماجراست — انجام کاری که ایران نتواند در برابر آن سکوت کند و اسرائیل احتمالاً هدف انتقام خواهد بود و از انتقام ایرانی تا از سرگیری وضعیت جنگی در خاورمیانه، راه بسیار کوتاه است. مهم است تأکید شود: این ارزیابی درباره انگیزه‌های نخست‌وزیر است، نه شواهدی از آنچه از او درباره هدف اقدام شنیده شده است.
مجموعه تماس‌ها و نشست‌ها تنش بزرگی در میان هشداردهندگان ایجاد کرد. اما در نهایت، هیچ اتفاقی نیفتاد. شاید چون امکان‌پذیری عملیاتی وجود نداشت، شاید به دلیل مخالفت داخلی در دستگاه امنیتی، و شاید در دفتر یکی از رؤسای سازمان‌ها متوقف شد. اما این پایان ماجرا نیست. «یک قدم فاصله داشتیم، و هنوز هم آنجا هستیم»، یک مقام ارشد نظامی که در جریان آمادگی‌های ماه‌های اخیر در اسرائیل برای احتمال حمله به ایران است، با نگرانی می‌گوید.
او می‌افزاید: «فکر کن یعنی چه تشکیل دولت در میانه جنگ با ایران.» این سخنان دو روز پیش از انتخابات گفته شد، زمانی که هنوز روشن نبود نتایج آن تا چه حد پیچیده خواهد بود. اما حتی در برابر سناریویی ساده‌تر، این مقام ارشد بسیار نگران آنچه می‌توانست دقیقاً پس از پایان رأی‌گیری اسرائیلی‌ها رخ دهد بود. از نظر او، آنجا ممکن است مرحله خطرناک‌تر آغاز شود.
دقیقاً اکنون، در پایان رأی‌گیری، ارزیابی این است که احتمال بالایی برای حمله مشترک اسرائیل-آمریکا به ایران وجود دارد. پنجره گزینه‌های مورد بحث، هفته اول یا دوم نوامبر است، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای که سه‌شنبه آینده برگزار می‌شود. تاریخ دقیق، اگر اصلاً تعیین شده باشد، هنوز نهایی نشده، و آمادگی‌های نظامی می‌توانند به عنوان اهرم فشار در مذاکرات تشکیل دولت نیز عمل کنند، اما خطر اگر هواپیماها پس از انداختن برگه‌ها در پاکت‌ها به پرواز درآیند از بین نمی‌رود. جنگ می‌تواند مرحله‌ای را مختل کند که در آن برگه‌ها قرار است به دولت تبدیل شوند.
دولت کنونی تا زمانی که کنست به دولت جدید رأی اعتماد ندهد، اختیارات خود را حفظ می‌کند. این همان بازه زمانی است که این مقام ارشد نظامی را نگران کرده است. او معتقد است حساسیت می‌تواند دقیقاً از اواسط نوامبر افزایش یابد، زمانی که روند اعطای مأموریت از سوی رئیس جمهوری و کار تشکیل ائتلاف وارد مرحله پیشرفته می‌شود.
