حمایت ساختاری از بازدیدهای صنعتی و پایان‌نامه‌های مسئله‌محور ضروری است
عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و رئیس نیز تخصصی فولاد گفت: بازدیدهای دانشجویی از کارخانه‌ها و حضور صنعتگران در دانشگاه باید به برنامه‌ای مستمر و حمایت‌شده تبدیل شود؛ چراکه بخش قابل توجهی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های دانشگاهی همچنان با نیازهای واقعی صنعت فاصله دارند.
به گزارش توسعه برند، امیررضا قیامی آزاد، عضو هیئت علمی دانشکده فنی دانشگاه تهران، در حاشیه بازدید دانشجویان این دانشکده از کارخانه‌های فولاد در شهرک صنعتی صفادشت، در جمع خبرنگاران، بازدیدهای صنعتی را یکی از محورهای مهم تحقق ارتباط دانشگاه و صنعت دانست و اظهار کرد: حضور دانشجویان و استادان در محیط کارخانه و مشاهده مستقیم فرایندهای تولید و اجرایی، تأثیری متفاوت از آموزش مفاهیم صرفاً به شکل تئوری و روی تخته دارد.
وی با اشاره به وقفه ایجادشده در برگزاری بازدیدهای صنعتی به دلیل مجازی شدن آموزش دانشگاه‌ها در یک سال گذشته، افزود: این بازدیدها در سال‌های گذشته به‌صورت مستمر برگزار می‌شد، اما با مجازی شدن آموزش‌ها، چنین برنامه‌هایی در بسیاری از دانشگاه‌ها متوقف شد. خوشبختانه با بازگشت آموزش حضوری، امروز بار دیگر امکان آغاز این برنامه‌ها فراهم شده و امیدواریم این روند استمرار پیدا کند.
قیامی آزاد با تأکید بر ضرورت حمایت ساختاری از بازدیدهای صنعتی تصریح کرد: ما حدود شش تا هفت سال است که برای برگزاری این برنامه‌ها از بودجه شخصی یا از طریق جذب حامی مالی اقدام می‌کنیم، در حالی که سازوکار مشخص و حمایت سیستماتیکی برای این فعالیت‌ها وجود ندارد. اگر دولت و نهادهای مسئول، بودجه مشخصی برای بازدیدهای صنعتی و برنامه‌های مشترک دانشگاه و صنعت اختصاص دهند، امکان توسعه و استمرار این فعالیت‌ها به شکل مؤثرتری فراهم خواهد شد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه تهران با بیان اینکه ارتباط دانشگاه و صنعت باید ماهیتی دوسویه داشته باشد، به ضرورت حضور صنعتگران در محیط‌های دانشگاهی نیز اشاره کرد و گفت: همان‌طور که حضور دانشجویان و استادان در صنعت ضعیف است، حضور صنعتگران در دانشگاه‌ها نیز به اندازه کافی شکل نگرفته است. برای تقویت این بخش باید برنامه‌هایی مانند سمینارها، همایش‌ها، نشست‌های تخصصی، گفت‌وگوهای مشترک، تعریف پروژه‌ها و مسابقات با محوریت نیازهای صنعت در دانشگاه‌ها طراحی شود تا فعالان صنعتی نیز در این فضا حضور پیدا کنند.
وی افزود: صنعتگران به دلیل دسترسی مستقیم به پروژه‌های اجرایی و برخورداری از ظرفیت‌های مالی و عملیاتی، می‌توانند در حمایت از فعالیت‌های علمی و دانشگاهی نقش مؤثری داشته باشند. بنابراین، لازم است شرکت‌ها و مجموعه‌های صنعتی متناسب با نیازهای خود از برنامه‌های دانشگاهی حمایت کنند و زمینه تعامل مستمر با استادان و دانشجویان را فراهم آورند.
قیامی آزاد در ادامه، کاربردی نبودن بخشی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌های دانشگاهی را از چالش‌های مهم ارتباط دانشگاه و صنعت دانست و اظهار کرد: انجام پروژه‌های دانشجویی در صنعت، به‌ویژه پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد و رساله‌های دکتری، می‌تواند یکی از مسیرهای مؤثر این ارتباط باشد. با این حال، اگرچه در برخی موارد اصلاحاتی در آیین‌نامه‌ها و کدهای فنی با مشارکت دانشگاه و صنعت انجام می‌شود، اما اینکه موضوعات پژوهشی دانشجویان مستقیماً برآمده از یک نیاز واقعی صنعتی باشند، همچنان با چالش‌هایی همراه است.
وی با اشاره به فاصله میان بخش قابل توجهی از فعالیت‌های پژوهشی دانشگاهی و مسائل اجرایی صنعت تأکید کرد: تعداد زیادی از پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها در دانشگاه‌ها انجام می‌شود، اما همه آنها پاسخگوی نیازهای واقعی صنعت نیستند و به نظر می‌رسد سهم پژوهش‌هایی که مستقیماً در راستای حل مسائل و مشکلات صنعتی تعریف می‌شوند، پایین است.
این عضو هیئت علمی دانشگاه تهران خاطرنشان کرد: برای حرکت به سمت پژوهش‌های مسئله‌محور، چاره‌ای جز ارتباط مستمر صنعتگران با دانشگاه‌ها و حضور متقابل دانشگاهیان در محیط‌های صنعتی نداریم. تا زمانی که نیازهای واقعی صنعت به‌درستی شناسایی نشوند، نمی‌توان موضوعات پژوهشی را نیز به‌درستی تعریف کرد.
وی در پایان، بر ضرورت تبدیل بازدیدهای صنعتی و تعاملات مقطعی به همکاری‌های مستمر و نظام‌مند تأکید کرد و گفت: شناخت متقابل ظرفیت‌های دانشگاه و صنعت، زمینه را برای تعریف دقیق‌تر مسائل، هدایت پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها به سمت حل مشکلات واقعی و بهره‌گیری مؤثرتر از توان علمی دانشگاه‌ها فراهم می‌کند.
