آیا «اقتدارگرایی چینی» می‌تواند هم‌چنان هوشمند بماند؟!/ گزارش فارن‌پالیسی
جنیفر لیند استاد دانشگاه دارتموث در رشته حکمرانی و پژوهشگر اندیشکده چتم‌هاوس در نشریه فارن‌پالیسی این پرسش را مطرح کرده که آیا حکومت‌داری استبدادی چین یا به عبارتی دیگر حکمرانی اقتدارگرایانه این کشور هم‌چنان می‌تواند هوشمند بماند؟ این پژوهشگر در پاسخ به این پرسش نوشته که رشد اقتصادی مستمر پکن بستگی به تعادل شکننده‌ای دارد که حکومت این کشور میان کنترل و آزادی برقرار کرده است [و مادام که این تعادل و توازن برقرار باشد، قدرت و رشد اقتصادی چین پایدار خواهد بود].
به گزارش توسعه برند به نقل از شفقنا از نشریه فارن‌پالیسی؛ مردی که پشت تریبون ایستاده بود، کت و شلوار تیره‌ای به تن داشت و یک کراوات قرمز زده بود. پشت سر او، در مقابل یک دیوار عظیم و وسیع طلاپوش (با پوشش طلایی)- که از میان دیوار داس و چکش زردرنگی بیرون زده بود که از دو طرف با پرچم‌های قرمز به ارتفاع صد فوت قاب گرفته شده بودند- ردیف‌هایی از مقامات نشسته بودند. در مقابل او، در تالاری وسیع و غارمانند که با فرش قرمز مفروش شده بود، بیش از دو هزار نفر از نمایندگان مردم حضور داشتند- که در بیستمین کنگره حزب خلق در سال ۲۰۲۲ شرکت کرده بودند. این افراد با چنان دقتی به سخنان سخنران گوش می‌دادند و از صحبت‌هایش یادداشت بر می‌داشتند که انگار زندگی‌شان به آن بستگی داشت- که البته احتمالاً چنین هم بود. آن مرد، شی جین‌پینگ بود- که سخنرانی‌اش در کنگره حزب خلق بیش از دو ساعت طول کشید و در این مدت مخاطبان مجذوب او بارها با هیجان فراوان و بسیار وجدآمیز دست زدند و او را تشویق کردند. این لحظه هم از نظر پیش‌بینی‌پذیری استبدادی و اقتدارگرایانه‌اش خسته‌کننده بود و هم تغییر بزرگی در سیاست‌های چین به شمار می‌رفت [این جمله یعنی از یک طرف، همه‌چیز در ظاهر خیلی قابل پیش‌بینی و مطابق روال تصمیمات استبدادی قابل حدس بود، ولی از طرف دیگر یک تغییر اساسی در سیاست‌ها و ساختار سیاسی چین به حساب می‌آمد].
“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””
آن روز شی جین‌پینگ- بعد از این که قانون اساسی چین را برای ممکن ساختن این امر تغییر داده بود- داشت رسماً برای سومین بار به ریاست جمهوری چین می‌رسید و قدرت را به دست می‌گرفت. این اقدام رد قاطع و آشکار هنجارهای حزب کمونیست چین بود که برای محافظت از چین در برابر فردگرایی مرتبط با حکومت مائو تسه‌تونگ طراحی شده بودند. اصلاحات سیاسی و اقتصادی دوران پس از مائو موجب رشد شگرف اقتصادی چین شده و این کشور را از فقر مطلق به دومین اقتصاد بزرگ جهان تبدیل کرده بود و در پرورش نوآوری عملکرد موفقی داشت.
ادامه این مطلب را می‌توانید اینجا بخوانید
