بهزیستی مسیر توانمندسازی است، نه حمایت مادام‌العمر
نمایشگاهی از آثار هنرمندان دارای معلولیت با هدف حمایت از توانمندی‌های هنری این عزیزان و ترویج فرهنگ مشارکت اجتماعی، با همکاری مراکز توانبخشی و غیر دولتی برگزار شد. این رویداد فرهنگی به همت معاونت توانبخشی اداره‌کل بهزیستی استان کرمان شکل گرفت و بستری برای نمایش خلاقیت، تجربه زیسته و نگاه منحصربه‌فرد هنرمندان فراهم آورد.
به گزارش توسعه برند، در این نمایشگاه، آثار متنوعی از جمله نقاشی، تصویرسازی و هنرهای تجسمی به نمایش درآمد که با استقبال گرم مخاطبان همراه بود. فضای نمایشگاه فرصتی برای تعامل میان هنرمندان، بازدیدکنندگان و فعالان حوزه فرهنگ و هنر ایجاد کرد و نشان داد که هنر، فراتر از محدودیت‌ها، زبان مشترک توانایی‌هاست.
این رویداد در روزهای هفتم و هشتم مهرماه سال ۱۴۰۴، از ساعت ۹ صبح تا ۱۸ عصر، در تالار فرهنگ و هنر کرمان واقع در بلوار شهید صدوقی برگزار شد. همین امر، موجب شد تا در گفتگپ با دکتر علیرضا وحیدزاده، مدیر کل بهزیستی استان کرمان به موضوع ظرفیت‌ها و توانمندی‌های هنری موجود در میان هنرمندان دارای معلولیت در این استان بپردازیم.
دکتر علیرضا وحیدزاده، مدیرکل بهزیستی استان کرمان، در حاشیه برگزاری نمایشگاه، در جمع خبرنگاران، با اشاره به این امر که پرسش درباره هدف برگزاری نمایشگاه‌ها همواره از سوی خبرنگاران مطرح می‌شود، اظهار داشت: «تقریباً همیشه از ما سوال می‌کنند که اگر نمایشگاه یا برنامه‌ای برگزار می‌کنیم، هدف‌مان از این اقدام چیست.»
وی با بیان اینکه سازمان بهزیستی به عنوان یک نهاد حمایتی، مأموریت‌هایی فراتر از حمایت صرف را دنبال می‌کند، افزود: «اهداف ما از برگزاری نمایشگاه‌ها عمدتاً ایجاد ظرفیت و بستری‌ست که در آن بتوانیم توانمندی‌های جامعه هدف را به نمایش بگذاریم و شرایطی فراهم شود که این افراد به مرحله‌ای از توانمندسازی برسند.»
او با اذعان به این امر که میزان مشارکت و توجه جامعه هدف به چنین برنامه‌هایی، ارتباط مستقیمی با نحوه مواجهه مددکاران اجتماعی دارد، تصریح کرد: «اینکه افراد دارای معلولیت چقدر به این موضوع اهمیت می‌دهند، بستگی دارد به اینکه مددکار اجتماعی بتواند مواجهه مؤثری با مراجعین داشته باشد و آن‌ها را توجیه کند که سازمان بهزیستی یک نهاد حمایتی مادام‌العمر نیست.»
وحیدزاده با تأکید بر این نکته که ورود به چرخه خدمات بهزیستی باید با هدف بازگشت به زندگی مستقل همراه باشد، ادامه داد: «افراد دارای معلولیت زمانی که وارد چرخه خدمات بهزیستی می‌شوند، باید بدانند که برای آن‌ها سررسید زمانی تعریف شده است و این زمان‌بندی به‌منظور مهارت‌آموزی و بازگشت به شرایط عادی زندگی اجتماعی در نظر گرفته شده است.»
وی با اشاره به این امر که نمایشگاه‌ها نقش مؤثری در فرآیند توانمندسازی دارند، خاطرنشان کرد: «برگزاری چنین رویدادهایی می‌تواند زمینه بازگشت افراد به زندگی اجتماعی عادی را فراهم کند و این نمایشگاه نیز از همین قاعده پیروی می‌کند و کاملاً در راستای توانمندسازی افراد دارای معلولیت برگزار شده است، به‌ویژه کسانی که ذوق هنری دارند.»
مدیرکل بهزیستی استان کرمان با بیان اینکه انتخاب هنرمندان شرکت‌کننده بر اساس شاخص‌های مشخص و فرآیند شناسایی دقیق انجام شده، اظهار داشت: «ما بدون سلیقه‌محوری وارد این فرآیند نشدیم و ابتدا دوستانی را که استعداد هنری داشتند شناسایی کردیم و با تمامی زیرمجموعه‌ها و تشکل‌هایی که با ما همکاری دارند ارتباط گرفتیم.»
وی با تأکید بر این نکته که هنرمندان حاضر در نمایشگاه همگی پرونده فعال در سازمان دارند، افزود: «افرادی که در این نمایشگاه حضور دارند، همگی عضو یک مرکز یا تشکل هستند و در زمینه‌های مختلف مورد استعدادسنجی قرار گرفته‌اند و زمانی که استعدادهایشان در عمل به نمایش درآمد و شناخته شد، تلاش کردیم زمینه‌ای فراهم کنیم تا بتوانند در این مسیر رشد کنند.»
او با اشاره به این امر که حضور در نمایشگاه‌ها نقش تشویقی برای ادامه مسیر هنری دارد، یادآور شد: «شرکت در نمایشگاه‌ها برای این افراد، در واقع به‌عنوان یک مشوق تعریف می‌شود و این مشوق می‌تواند آن‌ها را در ادامه مسیر هنری، تقویت اعتماد به نفس و حرکت در مسیر توانمندسازی واقعی یاری کند.»
«توانمندسازی فقط اقتصادی نیست؛ هنر هم بستر رشد است»
دکتر علیرضا وحیدزاده با اشاره به این امر که نمایشگاه اخیر تفاوت‌های قابل توجهی با رویدادهای مشابه در سال‌های گذشته دارد، اظهار داشت: «واقعیت این است که حدود سه سالی‌ست تلاش کرده‌ایم مؤلفه توانمندسازی را در ابعاد مختلف آن مورد توجه قرار دهیم.»
وی با بیان اینکه در گذشته نگاه غالب به توانمندسازی صرفاً اقتصادی بوده است، افزود: «قبلاً تصور ما از توانمندسازی این بود که فرد دارای معلولیت وارد حوزه کسب‌وکار شود و فعالیت اقتصادی راه بیندازد و به استقلال مالی برسد.»
او با اذعان به این امر که نگاه به توانمندسازی باید فراتر از اقتصاد باشد، تصریح کرد: «به مرور زمان متوجه شدیم که این عزیزان علیرغم وجود محدودیت‌های جسمی، استعدادهای ویژه‌ای دارند و اگر روی این استعدادها به‌درستی کار شود و آموزش‌های لازم را ببینند یا از نظر مددکاری و روان‌شناختی توجیه شوند، می‌توانند مسیر رشد خود را پیدا کنند و گلیم‌شان را از آب بیرون بکشند.»
وحیدزاده با تأکید بر این نکته که نمایشگاه اخیر از نظر حجم و گستردگی با نمونه‌های قبلی قابل مقایسه نیست، ادامه داد: «این نمایشگاه نیز از نظر رسالت، مشابه نمایشگاه‌های گذشته است اما از نظر وسعت و تنوع آثار، بسیار گسترده‌تر برگزار شده و در تعاملاتی که با برخی دوستان داشتیم، چنین نمایشگاهی در این سطح تا کنون در ایران برگزار نشده است.»
وی با اشاره به این امر که تمرکز این نمایشگاه بر نقاشی‌های افراد دارای معلولیت بوده، خاطرنشان کرد: «این نمایشگاه به‌طور خاص به آثار نقاشی افراد دارای معلولیت اختصاص دارد و حتی در سطح جهانی، با توجه به ارزیابی‌ها و مطالعاتی که انجام داده‌ایم، تاکنون چنین تجربه‌ای نداشته‌ایم.»
مدیرکل بهزیستی استان کرمان با بیان اینکه تعداد آثار ارائه‌شده در این رویداد بسیار چشمگیر بوده، اظهار داشت: «در این نمایشگاه بیش از ۲۵۰ اثر از هنرمندان دارای معلولیت به نمایش درآمده و این حجم از مشارکت در گذشته سابقه نداشته است.»
وی با یادآوری این نکته که سال گذشته نیز تجربه‌ای موفق در حوزه تئاتر افراد دارای معلولیت داشته‌اند، افزود: «سال گذشته یک حرکت دیگر در زمینه تئاتر افراد دارای معلولیت انجام شد و فکر می‌کنم در آینده باید به‌صورت منطقی و هدفمند این مسیر را ادامه دهیم.»
او با تأکید بر اهمیت تمرکز بر جنبه‌های هنری توان‌یابان، یادآور شد: «باید روی ابعاد هنری افراد دارای معلولیت تمرکز کنیم و استعدادهای هنری آن‌ها را جدی بگیریم تا بتوانیم زمینه شکوفایی و توانمندسازی واقعی را فراهم کنیم.»
«معلولیت محدودیت است، اما می‌توان آن را بی‌اثر کرد»
دکتر علیرضا وحیدزاده با اشاره به این امر که نمایشگاه اخیر بخشی از یک برنامه بلندمدت برای توانمندسازی افراد دارای معلولیت محسوب می‌شود، اظهار داشت: «از این به بعد باید با ظرافت بیشتری با افراد دارای معلولیت مواجه شویم.»
وی با اذعان به این نکته که شعار «معلولیت محدودیت نیست» نیازمند بازنگری واقع‌گرایانه است، تصریح کرد: «اینکه گفته می‌شود معلولیت محدودیت نیست، حرف دقیقی نیست. معلولیت ذاتاً محدودیت است، اما می‌تواند محدودیت نباشد، به شرط آن‌که مواجهه ما با این موضوع مؤثر باشد و بتوانیم موانعی را که سر راه افراد دارای معلولیت قرار دارد، از میان برداریم.»
این مقام مسئول با تأکید بر اهمیت استعدادسنجی و برنامه‌ریزی هدفمند برای آینده افراد دارای معلولیت، ادامه داد: «اگر این افراد به‌درستی استعدادسنجی شوند و متناسب با توانایی‌هایشان آموزش ببینند، و اگر این فرآیند به‌صورت استراتژیک طراحی شود، می‌توان آینده‌ای را که شاید اکنون برایشان نامطمئن است، به آینده‌ای قابل اتکا تبدیل کرد.»
وی با بیان اینکه توانمندسازی باید بر اساس استعدادهای فردی—اعم از هنری یا سایر حوزه‌ها—صورت گیرد، خاطرنشان کرد: «افراد دارای معلولیت باید بتوانند بر اساس استعدادهایشان حرکت‌هایی رو به جلو داشته باشند و در بلندمدت روی پای خود بایستند و به یک فرد مؤثر در نظام اجتماعی خود تبدیل شوند.»
«بهزیستی تا مرحله کشف استعداد همراه است؛ ادامه مسیر با نهادهای تخصصی‌ست»
مدیرکل بهزیستی استان کرمان با اشاره به این امر که نقش بهزیستی در حمایت از افراد دارای معلولیت در مسیر خلق آثار هنری تا حد مشخصی تعریف شده، اظهار داشت: «بهزیستی یک دستگاه حمایتی تلقی می‌شود، اما گاهی تصور می‌شود که باید صفر تا صد همه امور را بهزیستی انجام دهد.»
وی با بیان اینکه بهزیستی در حوزه‌های مختلف تنها تا مرحله‌ای مشخص می‌تواند نقش‌آفرینی کند، افزود: «برای مثال، در حوزه ورزش، ما در بخش ورزش همگانی حمایت می‌کنیم، اما زمانی که فرد به مرحله ورزش حرفه‌ای می‌رسد، دیگر سازمان ورزش و جوانان مسئولیت را برعهده دارد.»
این مقام مسئول با تأکید بر این نکته که در عرصه‌های هنری نیز همین منطق حاکم است، تصریح کرد: «در حوزه هنر، بهزیستی می‌تواند تا مرحله کشف استعدادها پیش برود، اما زمانی که مشخص شد فرد دارای معلولیت استعداد مؤثری در حوزه‌های هنری یا اقتصادی دارد، دیگر دستگاه‌های تخصصی باید وارد عمل شوند.»
وی با اذعان به این امر که بهزیستی بضاعت حرفه‌ای و تخصصی لازم برای همراهی در مراحل پیشرفته را ندارد، خاطرنشان کرد: «از آن مرحله به بعد، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و سایر سازمان‌های فرهنگی باید نقش کلیدی را ایفا کنند.»
این مقام مسئول ادامه داد: «این نهادها متولی امور هنری هستند و در حوزه‌هایی مانند تئاتر، موسیقی و سایر شاخه‌های هنری باید همان‌طور که از افراد عادی حمایت می‌کنند، از افراد دارای معلولیت نیز حمایت کنند تا آثار، توانمندی‌ها و استعدادهای این عزیزان به منصه ظهور برسد.»
«نمایشگاه‌ها فرصتی برای دیده شدن و فروش آثار هنری افراد دارای معلولیت هستند»
دکتر علیرضا وحیدزاده با اشاره به این امر که یکی از ابعاد مهم نمایشگاه‌های هنری، امکان فروش آثار افراد دارای معلولیت است، اظهار داشت: «نمایشگاه‌ها بخشی از اهداف‌شان همین است که آثار این عزیزان در معرض دید عموم قرار بگیرد.»
وی با بیان اینکه حضور بازدیدکنندگان علاقه‌مند می‌تواند زمینه‌ساز خرید آثار هنری شود، افزود: «وقتی مراجعان و ارباب رجوع وارد نمایشگاه می‌شوند، کسانی هستند که ذوق هنری دارند و ممکن است از یک تابلو خوش‌شان بیاید و آن را انتخاب کنند و این امکان برایشان فراهم باشد که اثر را خریداری کنند.»
این مقام مسئول با تأکید بر این نکته که نمایشگاه‌ها باید بستری برای ارتباط مستقیم جامعه با توانمندی‌های افراد دارای معلولیت باشند، تصریح کرد: «یکی از اهداف اصلی این رویدادها این است که افراد بیرونی، یعنی کسانی که از خارج مجموعه می‌آیند، توانایی‌های افراد دارای معلولیت را ببینند و اگر تمایلی به خرید اثری دارند، بتوانند این کار را انجام دهند.»
«نگرش اجتماعی، بزرگ‌ترین مانع در مسیر توانمندسازی افراد دارای معلولیت است»
وی با اذعان به این امر که افراد دارای معلولیت در مسیر شکوفایی استعدادهای خود با چالش‌های بیشتری نسبت به افراد عادی مواجه هستند، خاطرنشان کرد: «این عزیزان باید تلاش مضاعفی کنند تا برای امثال ما که نمی‌توانیم خودمان را جای آن‌ها بگذاریم، خود را اثبات کنند و نگرش ما را نسبت به توانایی‌هایشان تغییر دهند.»
این مقام مسئول با بیان اینکه جامعه هنوز با برچسب‌های ذهنی نسبت به معلولیت مواجه است، اظهار داشت: «وقتی گفته می‌شود فردی معلول است، بسیاری تصور می‌کنند که او دیگر قادر به خلق اثر یا حرکت مؤثر نیست و این نگاه، مانعی جدی در مسیر رشد افراد دارای معلولیت است.»
وی با تأکید بر این نکته که بخش عمده‌ای از چالش‌های این افراد ناشی از نگرش نظام اجتماعی است، افزود: «این افراد باید به جامعه ثابت کنند که توانمند هستند، باید جدی گرفته شوند و نشان دهند که می‌توانند دوشادوش دیگران، و حتی در برخی زمینه‌ها با تمرکز و دقت بیشتر، عملکردی بهتر داشته باشند.»
این مقام مسئول با اشاره به این امر که باورپذیری توانمندی‌های افراد دارای معلولیت در نهادهای رسمی نیز با دشواری‌هایی همراه است، ادامه داد: «این چالش‌ها می‌تواند در مسیر دریافت وام، اخذ مجوز، یا یافتن شغل خود را نشان دهد. اینکه نظام اجتماعی این عزیزان را باور کند، موضوعی بسیار مهم و اساسی‌ست.»
وی با اذعان به این امر که فرهنگ‌سازی گسترده برای تغییر نگرش عمومی ضروری‌ست، خاطرنشان کرد: «نهادهایی مانند صدا و سیما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، رسانه‌ها و دستگاه‌های اجتماعی باید تلاش کنند تا شناخت جامعه نسبت به توانایی‌های افراد دارای معلولیت افزایش یابد.»
این مقام مسئول با بیان اینکه نمایشگاه‌ها خود بستری برای تغییر نگرش عمومی هستند، اظهار داشت: «این رویدادها به مردم و نظام اجتماعی نشان می‌دهند که افراد دارای معلولیت نیز توانمندی دارند و باید دیده شوند.»
وی افزود: «تلاش ما این است که تعداد نمایشگاه‌ها بیشتر شود، عرضه توانمندی‌های افراد دارای معلولیت گسترده‌تر شود و صنایع فرهنگی نیز در زمینه تبلیغ و نمایش این توانمندی‌ها نقش فعال‌تری ایفا کنند.»
«خلق آثار هنری توسط افراد دارای معلولیت، برای بسیاری باورپذیر نبود»
دکتر وحیدزاده با اشاره به این امر که واکنش اولیه بسیاری از بازدیدکنندگان نسبت به آثار هنری افراد دارای معلولیت همراه با شگفتی بوده، اظهار داشت: «برای بسیاری از کسانی که در نمایشگاه حضور پیدا کردند، باور اینکه یک فرد دارای معلولیت چنین آثاری را خلق کرده باشد، دشوار بود.»
وی با بیان اینکه در نگاه اول پذیرش توانمندی‌های هنری این افراد برای برخی سخت بود، افزود: «احساس من این بود که برای اطرافیانم باور این موضوع آسان نبود که یک فرد دارای معلولیت با سیاه‌قلم، رنگ روغن یا هر ابزار دیگری چنین اثری را خلق کرده باشد.»
این مقام مسئول با اذعان به این امر که تصور عمومی نسبت به برخی انواع معلولیت‌ها هنوز محدودکننده است، تصریح کرد: «وقتی صحبت از فردی با اوتیسم، معلولیت ذهنی، سندروم داون یا اختلالات اعصاب و روان می‌شود، پذیرش اینکه او بتواند نقاشی بکشد یا اثری هنری خلق کند، برای بسیاری در مرحله اول دشوار است.»
وی با تأکید بر این نکته که تعامل بیشتر با این افراد موجب تغییر نگرش عمومی می‌شود، خاطرنشان کرد: «به مرور زمان، وقتی مردم آثار را می‌بینند و ارتباط بیشتری با این عزیزان برقرار می‌کنند، متوجه می‌شوند که این کارها از افراد دارای معلولیت برمی‌آید و حتی توانایی‌هایی دارند که شاید افراد عادی فاقد آن باشند.»
این مقام مسئول با بیان اینکه رسانه‌ها و نهادهای فرهنگی باید در روشن‌سازی ذهن جامعه نقش‌آفرینی کنند، اظهار داشت: «سازمان بهزیستی و سایر دستگاه‌های حمایتی باید در برگزاری و معرفی نمایشگاه‌ها تلاش بیشتری داشته باشند تا توانمندی‌های افراد دارای معلولیت به نظام اجتماعی معرفی شود.»
وی یادآور شد: «این اقدامات می‌تواند گامی مؤثر در جهت پذیرش اجتماعی معلولیت و توانمندی‌های افراد دارای معلولیت باشد.»
«بهزیستی با حداقل منابع، پنجره‌های تازه‌ای برای شکوفایی هنری می‌گشاید»
دکتر علیرضا وحیدزاده با اشاره به این امر که برنامه‌های هنری بهزیستی در سه سال اخیر وارد مرحله‌ای تازه شده‌اند، اظهار داشت: «تمام تلاش ما این است که از این پس، با نگاه دقیق‌تری به توانمندی‌های افراد دارای معلولیت ورود کنیم.»
وی با بیان اینکه در گذشته تمرکز اصلی بر حوزه ورزش بوده، افزود: «در ابتدا تصور ما این بود که عرصه ورزش می‌تواند نقطه قوتی برای افراد دارای معلولیت باشد، چرا که در رشته‌های مختلف ورزشی، این عزیزان مدال‌های متعددی کسب کرده‌اند و استان کرمان در این زمینه عملکردی بی‌نظیر داشته است.»
این مقام مسئول با اذعان به این امر که طی سه سال گذشته فعالیت‌های هنری نیز به‌صورت جدی در دستور کار قرار گرفته، تصریح کرد: «ما تئاتر را به‌صورت منطقه‌ای پشت سر گذاشتیم و اکنون تلاش می‌کنیم در سایر حوزه‌های هنری نیز اتفاقات خوبی رقم بخورد.»
وی با تأکید بر این نکته که برنامه‌ریزی‌ها نباید محدود به تئاتر باشد، خاطرنشان کرد: «در حال حاضر نقاشی، موسیقی و داستان‌نویسی نیز به برنامه‌ها اضافه شده‌اند و هدف ما این است که متناسب با ظرفیت سازمان، در هر دوره یکی از مؤلفه‌های هنری را تقویت کنیم و استعدادسنجی دقیقی انجام دهیم.»
«نمایشگاه، حاصل شناسایی استعدادهای هنری در سراسر استان است»
مدیرکل بهزیستی استان کرمان با اشاره به این امر که آثار ارائه‌شده در نمایشگاه حاصل فرآیند شناسایی و سنجش استانی بوده‌اند، اظهار داشت: «در این نمایشگاه، استعدادهای بچه‌ها از سراسر استان شناسایی و ارزیابی شدند.»
وی با بیان اینکه تابلوهای هنری دارای شناسنامه هستند، افزود: «اگر دقت کنید، زیر هر تابلو مشخص شده که اثر متعلق به کدام شهرستان است و از جنوبی‌ترین تا شمالی‌ترین و شرقی‌ترین تا غربی‌ترین نقاط استان، آثار هنری به نمایش درآمده‌اند.»
این مقام مسئول با تأکید بر این نکته که هیچ استعدادی نباید از نگاه کارشناسی پنهان بماند، تصریح کرد: «ما تلاش کردیم فضا را برای همه افراد دارای توانمندی باز کنیم و روی تمام استعدادهای بچه‌ها تمرکز داشته باشیم.»
وی با اذعان به این امر که همکاری با اساتید برجسته هنری در دستور کار قرار دارد، خاطرنشان کرد: «با مؤسسات مختلف، اساتید شناخته‌شده و حتی کسانی که در حوزه‌های هنری اسطوره تلقی می‌شوند، ارتباط برقرار کرده‌ایم تا از ظرفیت آن‌ها در تئاتر، نقاشی، موسیقی و سایر عرصه‌ها بهره ببریم.»
«کارگاه‌های تخصصی با حضور اساتید برجسته، بستری برای آموزش و انگیزه‌بخشی»
دکتر وحیدزاده با اشاره به این امر که سازمان بهزیستی منابعی را برای برگزاری دوره‌های آموزشی اختصاص داده، اظهار داشت: «ما ورکشاپ‌هایی برگزار می‌کنیم که بچه‌ها در آن‌ها شرکت می‌کنند و مهارت‌های جدیدی می‌آموزند.»
وی با بیان اینکه یافتن اساتیدی که تجربه کار با افراد دارای معلولیت را داشته باشند دشوار است، افزود: «ما از ظرفیت دوستان متخصص در تهران استفاده کرده‌ایم و چندین نوبت آن‌ها را به استان دعوت کرده‌ایم تا آموزش‌های متنوعی در زمینه‌های مختلف ارائه دهند.»
این مقام مسئول با تأکید بر این نکته که آموزش‌ها شامل کار با عروسک، تئاتر، نقاشی و موسیقی بوده، تصریح کرد: «سعی کردیم از بهترین نیروهای تخصصی کشور استفاده کنیم تا کارگاه‌هایی برگزار شود که بچه‌ها بتوانند در آن‌ها شرکت کنند و آموزش ببینند.»
«مربیان، تشکل‌ها و نیکوکاران؛ ستون‌های انگیزه‌بخش در مسیر توانمندسازی»
وی با اذعان به این امر که نهادهای دولتی و خصوصی باید از نمایشگاه‌ها بازدید کنند و آثار را ببینند، خاطرنشان کرد: «خلق اثر هنری توسط فردی با معلولیت ذهنی، جسمی، اعصاب و روان یا اوتیسم، واقعاً مایه شگفتی‌ست و ارزش بالایی دارد.»
این مقام مسئول با بیان اینکه نقش مربیان در این مسیر بسیار حیاتی‌ست، اظهار داشت: «نباید حضور مربیانی را که با علاقه کار می‌کنند نادیده گرفت، همان‌طور که تشکل‌هایی که انگیزه ایجاد می‌کنند و نیکوکارانی که در این حوزه فعال‌اند، بسیار ارزشمند هستند.»
وی افزود: «هر بار که توانایی‌های بچه‌ها را می‌بینیم، انگیزه پیدا می‌کنیم و احساس خوبی داریم از اینکه افراد دارای معلولیت با ظرافت و فراست کارهایی انجام می‌دهند که شاید بسیاری از افراد سالم نتوانند به این دقت و زیبایی اجرا کنند.»
«با حداقل منابع، باید پنجره‌ای به خورشید گشود»
دکتر وحیدزاده با اشاره به این امر که منابع سازمان محدود است، اظهار داشت: «ما نیاز به منابع بیشتری داریم تا بتوانیم برنامه‌ها را عملیاتی کنیم، اما با همین منابع حداقلی تلاش می‌کنیم هر سال یک پنجره تازه باز کنیم.»
وی با بیان اینکه هدف از این پنجره‌ها ایجاد فرصت برای رشد و انگیزه‌بخشی‌ست، افزود: «می‌خواهیم افراد دارای معلولیت نگاهی به خورشید داشته باشند، آسمان را هدف قرار دهند و محدودیت‌های پیش‌رو را کم‌رنگ ببینند.»
این مقام مسئول با تأکید بر این نکته که دیده شدن آثار توسط دیگران موجب انگیزه بیشتر می‌شود، تصریح کرد: «وقتی افراد احساس کنند که دیگران کارشان را می‌بینند، برایشان مهم است و همین توجه می‌تواند انگیزه آن‌ها را چند برابر کند.»
«همه دستگاه‌ها باید در مسیر اثبات توانمندی افراد دارای معلولیت همراه باشند»
وی با اذعان به این امر که همراهی دستگاه‌های متولی در این مسیر ضروری‌ست، خاطرنشان کرد: «در این دوره، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی همراهی خوبی با ما داشت، اما انتظار داریم همه مسئولان مشارکت کنند.»
این مقام مسئول با بیان اینکه افراد دارای معلولیت بخشی از خانواده و شبکه اجتماعی جامعه هستند، اظهار داشت: «هر یک از این عزیزان متعلق به یک خانواده‌اند و وقتی خانواده‌ها از نزدیک شاهد موفقیت فرزندان‌شان باشند، احساس خوبی پیدا می‌کنند و انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر خواهند داشت.»
وی با تأکید بر این نکته که مربیان، اساتید، تشکل‌های غیردولتی، کارشناسان و مدیران همگی نقش مهمی در این مسیر دارند، افزود: «اگر قرار بر تقدیر باشد، باید از همه این افراد قدردانی کرد؛ از فرد دارای معلولیت که برای بهبود وضعیت خود تلاش می‌کند، تا مربیانی که انگیزه‌ها را شناسایی و تقویت می‌کنند.»
“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””
این مقام مسئول ادامه داد: «اساتیدی که از راه‌های دور می‌آیند تا آموزش دهند، تشکل‌هایی که هزینه می‌کنند، کارشناسانی که وقت می‌گذارند و مدیرانی که توجه به استعدادهای افراد دارای معلولیت را در اولویت قرار می‌دهند، همگی شایسته تقدیرند.»
وی یادآور شد: «این فعالیت‌ها نباید صرفاً در قالب کارهای اداری دیده شوند، بلکه باید به‌موازات امور اداری، چنین اتفاقاتی تعریف و ظرفیت‌سازی شوند.»
«برای اثبات توانمندی افراد دارای معلولیت، باید دست در دست هم داد»
دکتر وحیدزاده با اشاره به این امر که اثبات توانمندی افراد دارای معلولیت نیازمند تلاش جمعی‌ست، اظهار داشت: «برای اینکه به جامعه و نظام اجتماعی ثابت شود که معلولیت به معنای محدودیت نیست، همه ما باید تلاش کنیم.»
وی با بیان اینکه منابع اولیه می‌تواند آغازگر مسیر باشد، افزود: «وقتی فردی به‌عنوان هنرمند شناخته شد و آثارش مورد پذیرش اجتماعی قرار گرفت، از آن نقطه به بعد دستگاه‌های متولی باید وارد شوند و از او حمایت کنند.»
این مقام مسئول در پایان خاطرنشان کرد: «سپاسگزارم از همه کسانی که در این مسیر همراهی کردند و امیدوارم این تلاش‌ها ادامه‌دار باشد.»
