پنل اقتصاد محتوای دیجیتال در ACE: از دوپامین‌لوپ تا مدل‌های درآمدی پایدار
به گزارش توسعه برند؛ رویداد ACE (Aparat Content Event) با هدف توسعه اکوسیستم تولید محتوا و اقتصاد خلاق در ایران برگزار شد. در پنل تخصصی «اقتصاد محتوای دیجیتال» که به میزبانی حسین کلهر و با حضور میثم زرگرپور، حسین دلاور و رضا مهدوی برگزار شد، متخصصان برند و تولید محتوا مسیر تبدیل محتوا از یک سرگرمی به کسب‌وکار پایدار را تحلیل کردند.
معماری اقتصاد محتوا
میثم زرگرپور: محتوا باید بیزینس باشد، نه هوس
میثم زرگرپور با تأکید بر ضرورت نگاه حرفه‌ای به تولید محتوا، اعلام کرد: «تولید محتوا باید به عنوان یک کسب‌وکار پایدار دیده شود، نه سرگرمی. ویژگی‌ای که سرمایه‌گذاران به دنبال آن هستند، انسجام هویتی و اصالت محتوا است، نه کپی‌برداری.»
وی با اشاره به اهمیت کامیونیتی (Community) افزود: «ایجاد رابطه ارگانیک با مخاطب، مدل‌های درآمدی فراتر از اسپانسرشیپ را ممکن می‌سازد. نرخ تعامل (Engagement Rate) پارامتری مهم‌تر از تعداد فالوور و ویو است.»
زرگرپور تأکید کرد که مدل درآمدی باید پایدار و تکرارپذیر باشد تا برند محتوایی بتواند در بلندمدت دوام بیاورد.
حسین دلاور: استراتژی SEO و استقلال محتوایی
حسین دلاور با تمرکز بر ساختار تولید محتوای مستقل برای هر پلتفرم، توضیح داد: «مخاطب اینستاگرام دنبال پیگیری چالش‌هاست، اما مخاطب آپارات و یوتیوب به دنبال محتوای تخصصی می‌گردد. این تفاوت رفتاری، نیازمند استراتژی جداگانه است.»
وی با معرفی استراتژی SEO محور در کانال «آخرین خودرو» افزود: «ما برای هر خودروی جدیدی که وارد بازار می‌شود، محتوا تولید می‌کنیم و هویت بصری خود را حول آن می‌سازیم. این رویکرد باعث شده که شرکت‌ها خودشان آمار آپارات و یوتیوب ما را بررسی کنند.»
دلاور تأکید کرد: «ما هرگز وابسته به خودروسازان نیستیم تا صداقت محتوا حفظ شود. این استقلال، اعتماد مخاطب را تضمین می‌کند.»
رضا مهدوی: هشدار دوپامین‌لوپ و تورم بازخورد اجتماعی
رضا مهدوی با طرح مفهوم “اقتصاد توجه” هشدار داد: «وقتی توجه مخاطب را مستقیماً به پول تبدیل کنید، در نهایت به بدبختی می‌رسید. این مسیر شما را به دوپامین‌لوپ می‌کشاند؛ چرخه‌ای معیوب که در آن مدام محتوا تولید می‌کنید تا لایک و کامنت دریافت کنید، و این دوپامین شما را وادار به تولید بیشتر می‌سازد.»
وی با اشاره به پدیده “تورم بازخورد اجتماعی (Social Inflation)” افزود: «بسیاری از اینفلوئنسرها در نهایت پولدار اما ناخوشحال می‌شوند. پرسنال برندینگ باید ابزاری برای خوشحالی و اثرگذاری باشد، نه صرفاً کسب درآمد.»
مهدوی تأکید کرد: «شرط خوشحالی، احساس “منشأ اثر بودن” است. کیفیت کامیونیتی از تعداد فالوور مهم‌تر است.»
استراتژی‌های بقا و توسعه
“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””
حسین دلاور: پس‌انداز اضطراری و تصمیم‌گیری گروهی
دلاور با اشاره به خطر “چراغ ۲۰ متری” گفت: «برند محتوایی که ساختم، الان درآمد خوبی دارد اما دو ماه دیگر ممکن است تمام شود. این زندگی بدون استراتژی بلندمدت است.»
وی با ارائه تجربه عملی افزود: «ما در دو سال و نیم گذشته، بخشی از درآمدهای ثابت مانند آپارات را برای پوشش هزینه‌های ثابت مانند بیمه بیش از ۱۰ نیرو، و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت که ۶ ماه بعد جواب می‌دهند، اختصاص دادیم.»
دلاور تأکید کرد: «اگر تصمیم‌گیری گروهی و پس‌انداز اضطراری نبود، جنگ ۱۲ روزه منجر به تعطیلی ما می‌شد. بسیاری از قراردادهایمان کنسل شده بود، اما پشتوانه مالی تیم را حفظ کرد.»
میثم زرگرپور: سیستم تولید بدون استودیو و کانسپت Off-line/On-line
زرگرپور با اشاره به درس کرونا گفت: «زمانی که کرونا آمد و هیچ‌کس نمی‌دانست چقدر طول می‌کشد، ما تصمیم گرفتیم وابستگی به استودیو را کاهش دهیم. تجهیزات صدابرداری خریدیم و سیستم تولید بدون استودیو را راه‌اندازی کردیم. این در سال‌های ۹۸-۹۹ بود که هنوز بحث ویدیو برای بسیاری جدی نبود.»
وی با بازتعریف هویت تولیدکننده محتوا افزود: «اگر خود را فقط “تولیدکننده محتوا” بدانیم، همستر چرخشی باقی می‌مانیم. اما اگر خود را “کامیونیتی”، “پلتفرم” یا “ارائه‌دهنده سرویس” ببینیم، امکان برنامه‌ریزی بلندمدت فراهم می‌شود.»
زرگرپور تأکید کرد: «استمرار در تولید محتوا برای بقا بسیار حیاتی است. بدون استمرار، فراموش می‌شوید؛ مثل دیوار عربی که از یادها می‌رود.»
وی همچنین به کانسپت Off-line/On-line اشاره کرد: «ما که در فضای آنلاین کار می‌کنیم، باید به حضور فیزیکی (آفلاین) نیز فکر کنیم. این مدل، قابلیت برنامه‌ریزی بیشتری دارد.»
رضا مهدوی: خودت از تصویرت جلوتر باش
مهدوی با ارائه کیس استادی گفت: «هر سه عزیزی که اینجا هستند، از محتوا کمک گرفتند اما به معنای مصطلح، اینفلوئنسر نیستند. آن‌ها مدیران محتوا هستند که الزاماً خودشان در تصویر نیستند.»
وی با تشریح یک تجربه موفق افزود: «یکی از مشتریان ما با ۱۰ هزار فالوور شروع کرد. ما به او گفتیم هدف، لایک و فالوور نیست، بلکه اثرگذاری است. اول باید روی خودت کار کنی، بعد روی تصویرت. ظرف یک سال، فالوورش به ۲۱۰ هزار رسید با Engagement Rate بسیار بالا و اثرگذاری صنعتی قابل توجه.»
مهدوی افشا کرد: «در سال ۱۴۰۳، در صنعتی که در رکود کامل بود، این رسانه توانست ۲,۰۰۰ میلیارد تومان درآمد ایجاد کند. قاعده طلایی این است: خودت از تصویرت جلوتر باشی. مخاطب باید احساس کند یک چیز متفاوت داری که پروانه‌ها را جذب می‌کند.»
این پنل نشان داد که اقتصاد محتوای دیجیتال، فراتر از تعداد فالوور و لایک، نیازمند استراتژی، انسجام هویتی و برنامه‌ریزی بلندمدت است.
- بیشتر بخوانید:
علی ضیا در رویداد ACE: «قدرت رسانه در حقیقت است، نه تجهیزات»
- مهراب قاسم‌خانی در ACE: کامنت نخوانید تا نجات پیدا کنید
پایان
