دیور ویترینها را تبدیل به شهرِ رویا کرد؛ شاهکار تازه الکس چینک در آمریکا
الکس چینک، هنرمند بریتانیایی، در همکاری تازه با خانه مد دیور، ویترینهای اصلی این برند در نیویورک و بورلی هیلز را به صحنههایی تماشایی از چیدمانهای هنری تبدیل کرده است؛ جایی که تاکسیهای شهری رو به بالا لوله میشوند و چراغهای خیابان مانند روبانهای پارچهای به شکل پاپیون گره میخورند.
به گزارش توسعه برند؛ دیور برای جشن نخستین سالگرد بازگشایی شعبههای شاخص خود در آمریکا، بار دیگر مرز میان هنر معاصر، معماری و مد سطح بالا را کمرنگ کرده است. در این پروژه، الکس چینک با استفاده از عناصر روزمره شهری و تغییر شکل ناممکن آنها، فضایی خلق کرده که گویی میان توهم و واقعیت معلق است.
نیویورک: تاکسیهایی که پوست میاندازند
در شعبه خیابان پنجاهوهفتم نیویورک، چینک ۹ اثر حجمی نصب کرده که نمادهای آشنای منهتن را به بازی میگیرند. شاخصترین بخش این چیدمان، یک تاکسی زرد کلاسیک است که گویی مانند یک تکه پارچه از روی سطح زمین کنده شده و در میان زمین و هوا لوله شده است. در کنار آن، چراغهای راهنمایی و ساعتهای شهری بهگونهای تغییر شکل یافتهاند که نظم هندسی و صلب خیابان را به چالش میکشند.
این آثار هنری توهمی از حرکت و نرمی را در دل مواد صنعتی سنگین ایجاد کردهاند. تیرهای چراغ برق که به شکل گره و پاپیون درآمدهاند، مستقیماً به تکنیکهای چینخوردگی و خیاطی در مد سطح بالا اشاره دارند.
«در این چیدمان، ابزارهای سخت و صنعتی شهری به حرکاتی ظریف بدل شدهاند که زبان دوختودوز و روبانهای بهکاررفته در لباسهای فاخر دیور را بازتاب میدهند.»
بورلی هیلز: رویای هالیوودی در قالب فلز
در بورلی هیلز، حالوهوای آثار تغییر کرده تا با فرهنگ کالیفرنیا و هویت درخشان خیابان رودیو درایو همخوانی داشته باشد. در اینجا، چینک بهجای تاکسیهای نیویورک، به سراغ خودروهای قدیمی و براق رفته است.
یکی از خیرهکنندهترین بخشها، خودروی قرمز کلاسیکی است که در میان یک حلقه بزرگ قرار گرفته و بدنه فلزی آن چنان خم شده که گویی یک روبان فلزی عظیم است. با وجود انحنای غیرممکن، هویت خودرو کاملاً حفظ شده، اما کارکرد آن از یک وسیله نقلیه به یک مجسمه فراواقعگرایانه تغییر یافته است.
“”توسعه برند را در بله و سروش پلاس دنبال کنید””
پیوند زیرساختهای شهری با ظرافت مد
آنچه این پروژه را متمایز میکند، تبدیل اشیای معمولی شهری به اشیای نمایشی و باشکوه است، بدون آنکه هویت اصلی آنها از بین برود. چراغها، خودروها و علائم ترافیکی همچنان قابل شناسایی هستند، اما رفتار آنها بهگونهای است که انگار با دست تا شده، نرم شده یا گره خوردهاند.
«این ویترینها دیگر تنها فضایی برای نمایش کالا نیستند؛ آنها روایتهایی تصویری هستند که هویت شهرهایی چون نیویورک و لسآنجلس را با هنر دستی و ظرافت خیاطی دیور پیوند میزنند.»
این همکاری بخشی از راهبرد گستردهتر دیور برای ایجاد فضاهای فروشگاهی تجربهمحور است؛ جایی که معماری و هنر همپای مد پیش میروند. این چیدمانها که از پیادهرو برای عموم مردم قابل مشاهده هستند، فروشگاه را به یک گالری هنری خیابانی تبدیل کردهاند که در آن، اشیای سخت شهری به اندازه پارچههای اطلس و ابریشم، منعطف و خیالانگیز به نظر میرسند.
