«داستان اسباببازی ۵» نقدی هوشمندانه بر فناوری و نقش والدین در مدیریت آن ارائه میدهد
فیلم «داستان اسباببازی ۵» با ورود تبلت Lilypad به دنیای اسباببازیها، به شکلی ظریف و غیرشعاری به سراغ رابطه کودکان و فناوری میرود. این انیمیشن نشان میدهد که ابزارهای دیجیتال میتوانند هم به ارتباط بیشتر کمک کنند و هم به انزوا، قلدری و کاهش تعامل انسانی دامن بزنند؛ بنابراین، نقش والدین در نظارت فعال و مدیریت استفاده از فناوری بیش از پیش اهمیت پیدا میکند.
به گزارش توسعه برند؛ پس از پنج فیلم، سرانجام فناوری دیجیتال به دنیای پارچهای و پلاستیکی مجموعه محبوب «داستان اسباببازی» راه پیدا کرده است. اما نکته جالب اینجاست که فیلم جدید پیکسار بهجای ارائه یک پیام ساده و کلیشهای درباره بد بودن فناوری، رویکردی واقعبینانهتر و پیچیدهتر اتخاذ میکند.
به نوشته Engadget، «داستان اسباببازی ۵» تلاش نمیکند فناوری را دشمن کودکان معرفی کند؛ بلکه آن را نیرویی دوگانه میداند که بسته به نحوه استفاده میتواند هم مفید باشد و هم آسیبزا.
«فیلم از کلیشه رایج که فناوری را ذاتاً بد نشان میدهد فاصله میگیرد و آن را نیرویی مخرب اما قابل استفاده معرفی میکند؛ نیرویی که بسته به نحوه استفاده میتواند مفید یا مضر باشد.»
این نگاه، پیام اصلی فیلم را شکل میدهد: والدین باید نقش فعالی در مدیریت رابطه کودکان با ابزارهای دیجیتال داشته باشند؛ از کنترل زمان استفاده از صفحهنمایش گرفته تا مدیریت رفتارهای اجتماعی در فضای آنلاین.
داستان بانی و ورود تبلت Lilypad
داستان فیلم بر شخصیت بانی تمرکز دارد؛ دختری که از زمان «Toy Story 4» اسباببازیهای اندی، از جمله وودی و باز لایتیر، را در اختیار گرفته است. بانی در محله خود با مشکل پیدا کردن دوست روبهروست و نکته مهم اینجاست که او تنها کودکی است که از تبلت استفاده نمیکند.
در حالی که دیگر بچهها بیشتر وقت خود را با دستگاههای دیجیتال میگذرانند، بانی همچنان ترجیح میدهد با تخیل و اسباببازیهای قدیمی بازی کند و سناریوهای مختلفی برای آنها بسازد.
در نهایت، والدینش با تردید تصمیم میگیرند برای او یک تبلت به نام Lilypad تهیه کنند تا شاید این ابزار بتواند راهی برای ارتباط با دیگر کودکان باز کند.
تبلتی که میخواهد برای بانی دوست پیدا کند
تبلت Lilypad در فیلم شخصیتی فعال و حتی کمی مداخلهگر دارد. این دستگاه که رفتارش یادآور یک مشاور مدیریتی مدرن است، تصور میکند بهترین راه برای حل مشکل بانی را میداند.
در نتیجه، Lilypad بهطور خودکار برای چند دختر همسایه درخواست دوستی ارسال میکند و در نهایت موفق میشود بانی را به یک مهمانی خواب دعوت کند.
اما اتفاقی که در آن مهمانی رخ میدهد، تصویر متفاوتی از نقش فناوری در روابط اجتماعی کودکان ارائه میدهد.
«بهجای بازی و گفتوگو، همه دخترها بیوقفه در تبلتهای Lilypad خود غرق میشوند و تقریباً هیچ حرفی با یکدیگر نمیزنند.»
در این صحنه، فیلم بهخوبی نشان میدهد که چگونه ابزارهایی که قرار است ارتباط ایجاد کنند، گاهی میتوانند به انزوا منجر شوند.
“”توسعه برند را در اینستاگرام و تلگرام و لینکدین دنبال کنید””
قلدری دیجیتال؛ مشکلی که حتی کودکان هم با آن روبهرو هستند
مشکل به همینجا ختم نمیشود. همان دخترهایی که در مهمانی حضور دارند، بعداً بانی را به خاطر بازی با اسباببازیهای قدیمی مورد تمسخر قرار میدهند.
این اتفاق نمونهای از همان پویاییهای اجتماعی منفی است که در فضای آنلاین هم دیده میشود.
«شاید عجیب به نظر برسد که والدین حتی باید نگران شبکههای اجتماعی برای کودکان هشتساله باشند، اما پلتفرمهایی مانند Zigazoo و JusTalk Kids همین حالا هم وجود دارند.»
این سرویسها با هدف ایجاد محیطی امن برای ارتباط کودکان طراحی شدهاند، اما همانطور که فیلم اشاره میکند، رفتارهای منفی اجتماعی میتوانند حتی در این فضاها نیز شکل بگیرند.
در واکنش به این اتفاقات، والدین بانی تصمیم میگیرند دسترسی تبلت او به شبکههای اجتماعی را غیرفعال کنند؛ اقدامی که فیلم آن را بهعنوان نمونهای از نظارت فعال والدین نشان میدهد.
اسباببازیهای قدیمی در دنیای جدید
در کنار چالشهای فناوری، فیلم به مشکل دیگری هم اشاره میکند: فاصله گرفتن اسباببازیهای قدیمی از شیوه بازی کودکان امروز.
برای مثال، شخصیت جسی که یکی از اسباببازیهای محبوب مجموعه است، تلاش میکند مخفیانه وارد مهمانی خواب بانی شود تا بخشی از جمع باشد.
اما نتیجه دقیقاً برعکس میشود.
«وقتی جسی تلاش میکند وارد مهمانی خواب بانی شود، حضورش بیشتر باعث خجالت بانی میشود تا اینکه به او کمک کند.»
این صحنه نشان میدهد که حتی اسباببازیها نیز در حال مواجهه با تغییرات فرهنگی در شیوه بازی کودکان هستند.
فناوری همیشه هم دشمن نیست
با وجود تمام این مشکلات، فیلم رویکردی کاملاً ضد فناوری ندارد. در یکی از بخشهای داستان، بانی از طریق یک اپلیکیشن تابلوی اعلانات در تبلت Lilypad با دختری به نام Blaze آشنا میشود.
Blaze نیز مانند بانی هنوز با اسباببازیهای سنتی بازی میکند و همین موضوع باعث شکلگیری یک دوستی واقعی میان آنها میشود.
«بدون تبلت Lilypad احتمالاً این دو هرگز یکدیگر را پیدا نمیکردند.»
این لحظه یکی از مهمترین پیامهای فیلم را نشان میدهد: فناوری میتواند ابزار مفیدی باشد، اگر درست استفاده شود.
پیامی برای والدین در عصر دیجیتال
در نهایت «داستان اسباببازی ۵» تصویری از واقعیتی ارائه میدهد که بسیاری از خانوادهها امروز با آن مواجه هستند. کودکان میتوانند از تبلتها برای تماشای محتوای آموزشی، بازیهای خلاقانه یا ارتباط با دوستان و خانواده استفاده کنند، اما همین ابزارها میتوانند زمینهساز مشکلاتی مانند وابستگی به صفحهنمایش یا تعاملات اجتماعی ناسالم نیز باشند.
پیام نهایی فیلم را میتوان در یک جمله خلاصه کرد:
«والدین نمیتوانند در برابر فناوری فقط نظارهگر باشند؛ مدیریت زمان استفاده، نظارت و ایجاد تعادل ضروری است.»
شاید «داستان اسباببازی ۵» به اندازه سهگانه اصلی این مجموعه ضروری نباشد، اما دستکم یادآوری میکند که در دنیای امروز، رابطه کودکان با فناوری موضوعی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت.
