برندهای خارجی

عمر تلفن همراه به سر آمده است. زنده باد… دقیقاً چه چیزی؟

جان کالاهان، هم‌بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری خطرپذیر True Ventures، معتقد است که ما تا پنج سال آینده دیگر از گوشی‌های هوشمند به شکل امروزی استفاده نخواهیم کرد — و شاید حتی تا ده سال دیگر اصلاً از آن‌ها استفاده نکنیم.

به گزارش توسعه برند؛ برای یک سرمایه‌گذار خطرپذیر که شرکتش طی دو دهه فعالیت خود، موفقیت‌های بزرگی را تجربه کرده — از برندهای مصرفی مانند Fitbit، Ring و Peloton گرفته تا شرکت‌های نرم‌افزاری سازمانی نظیر HashiCorp و Duo Security — این حرف صرفاً یک پیش‌بینی نظری نیست؛ بلکه یک تز سرمایه‌گذاری است که True Ventures به‌طور فعال روی آن شرط‌بندی کرده است.

True Ventures با پیروی نکردن از جریان غالب به این نقطه رسیده است. این شرکت مستقر در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، با وجود مدیریت حدود ۴ میلیارد دلار دارایی در قالب ۱۲ صندوق اصلی مرحله بذر (Seed) و چهار صندوق فرصت‌محور «Select»، همواره کم‌سروصدا فعالیت کرده است. در حالی که بسیاری از سرمایه‌گذاران خطرپذیر با ساخت برند شخصی در شبکه‌های اجتماعی و پادکست‌ها به دنبال جذب بنیان‌گذاران هستند، True رویکردی معکوس در پیش گرفته و شبکه‌ای محدود اما وفادار از بنیان‌گذاران تکراری ایجاد کرده است.

به گفته کالاهان، این استراتژی نتیجه داده است: True در طول ۲۰ سال فعالیت خود، در میان حدود ۳۰۰ شرکت حاضر در پرتفوی‌اش، ۶۳ خروج موفق با سود و ۷ عرضه اولیه سهام (IPO) را ثبت کرده است. او می‌گوید سه مورد از چهار خروج اخیر این شرکت در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵ مربوط به بنیان‌گذارانی بوده که پس از موفقیت‌های قبلی، دوباره به همکاری با True بازگشته‌اند.

با این حال، آنچه بیش از همه در میان موج تبلیغات هوش مصنوعی و جذب سرمایه‌های عظیم جلب توجه می‌کند، نگاه کالاهان به آینده تعامل انسان و کامپیوتر است.

او صریح می‌گوید:
«ما تا ۱۰ سال دیگر از آیفون استفاده نخواهیم کرد. راستش فکر می‌کنم حتی تا پنج سال دیگر هم به این شکل از آن‌ها استفاده نکنیم — یا بگذارید محتاط‌تر بگویم: از گوشی‌ها به شیوه‌ای کاملاً متفاوت استفاده خواهیم کرد.»

استدلال او ساده است: تلفن‌های هوشمند رابط‌های ضعیفی میان انسان و هوش هستند.
«این‌که الان گوشی را دربیاوریم تا یک پیام تأیید بفرستیم یا ایمیلی بنویسیم، فوق‌العاده ناکارآمد است. این رابط کاربری مستعد خطاست و زندگی عادی ما را مدام مختل می‌کند.»

کالاهان آن‌قدر به این باور مطمئن است که True سال‌هاست به بررسی رابط‌های جایگزین پرداخته است؛ از نرم‌افزار گرفته تا سخت‌افزار و هر چیزی میان این دو. همین غریزه بود که باعث شد True پیش از همه روی Fitbit شرط ببندد، زمانی که پوشیدنی‌ها هنوز بدیهی نبودند؛ یا روی Peloton سرمایه‌گذاری کند، وقتی صدها سرمایه‌گذار دیگر گفته بودند «نه ممنون»؛ و یا از Ring حمایت کند، زمانی که بنیان‌گذارش جیمی سیمینوف مدام با کمبود پول مواجه بود و حتی داوران برنامه «Shark Tank» هم او را رد کرده بودند.

به گفته کالاهان، در هر یک از این موارد، شرط‌بندی در نگاه اول مشکوک به نظر می‌رسید؛ اما در واقع، شرط روی شیوه‌ای جدید و طبیعی‌تر برای تعامل انسان با فناوری بود.

جدیدترین نمود این تفکر، Sandbar است؛ یک دستگاه سخت‌افزاری که کالاهان آن را «همراه فکری» توصیف می‌کند — یا به زبان ساده‌تر، حلقه‌ای صوتی که روی انگشت اشاره قرار می‌گیرد. هدف آن تنها یک چیز است: ثبت و سامان‌دهی افکار از طریق یادداشت‌های صوتی.

این محصول قرار نیست رقیب Humane AI Pin یا حلقه‌های سلامتی مانند Oura باشد.
«یک کار را خیلی خوب انجام می‌دهد،» کالاهان می‌گوید. «اما همان یک کار، یک نیاز رفتاری بنیادین انسان است که امروز در فناوری به آن پاسخ داده نمی‌شود.»

ایده این نیست که صداهای محیطی به‌طور مداوم ضبط شوند، بلکه این حلقه دقیقاً زمانی وارد عمل می‌شود که ایده‌ای به ذهن می‌رسد، یا اطلاعات یا نکته‌ای جذاب به گوش کاربر می‌خورد که نمی‌خواهد فراموش کند. این دستگاه به یک اپلیکیشن متصل است، از هوش مصنوعی بهره می‌برد و به گفته کالاهان، نمایانگر فلسفه‌ای کاملاً متفاوت در تعامل با هوش است.

آنچه True را به بنیان‌گذاران Sandbar، مینا فهمی و کیراک هونگ، جذب کرد، فقط خود محصول نبود.
کالاهان می‌گوید: «وقتی با مینا آشنا شدیم، از نظر چشم‌انداز کاملاً هم‌سو بودیم.»

این دو پیش‌تر در استارتاپ CTRL-Labs — که در سال ۲۰۱۹ توسط متا خریداری شد — روی رابط‌های عصبی کار کرده بودند. به باور کالاهان، ارزش واقعی Sandbar در این است که «چه رفتاری را ممکن می‌کند؛ رفتاری که خیلی زود متوجه می‌شویم بدون آن نمی‌توانیم زندگی کنیم.»

این نگاه یادآور جمله معروف کالاهان درباره Peloton است: «مسئله دوچرخه نبود.» Peloton در اصل درباره رفتاری بود که ایجاد می‌کرد و جامعه‌ای که می‌ساخت؛ دوچرخه فقط ابزار آن بود.

همین تمرکز بر رفتارهای جدید — نه صرفاً ابزارهای جدید — توضیح می‌دهد که چرا True در مدیریت سرمایه خود منضبط مانده است. در دورانی که استارتاپ‌های هوش مصنوعی با ارزش‌گذاری‌های میلیارددلاری و جذب سرمایه‌های صدها میلیون دلاری وارد بازار می‌شوند، True همچنان بر چک‌های مرحله بذر ۳ تا ۶ میلیون دلاری برای تملک ۱۵ تا ۲۰ درصد از شرکت‌ها تمرکز دارد.

کالاهان می‌گوید True در صورت نیاز سرمایه بیشتری جذب خواهد کرد، اما علاقه‌ای به جمع‌آوری میلیاردها دلار ندارد:
«چرا؟ برای ساختن چیزهای شگفت‌انگیز امروز، به این همه پول نیاز نیست.»

او با وجود باور به این‌که OpenAI می‌تواند به‌زودی ارزشی در حد یک تریلیون دلار داشته باشد، نسبت به شدت سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها — از جمله ۵ تریلیون دلار هزینه سرمایه‌ای پیش‌بینی‌شده برای دیتاسنترها و تراشه‌ها — هشدار می‌دهد و آن را نگران‌کننده می‌داند.

با این حال، کالاهان خوش‌بین است که بزرگ‌ترین فرصت‌ها در لایه کاربردها نهفته‌اند؛ جایی که رابط‌های جدید، رفتارهای کاملاً تازه‌ای را ممکن می‌کنند.

او فلسفه سرمایه‌گذاری خود را این‌گونه جمع‌بندی می‌کند:
«اگر سرمایه‌گذاری مرحله اولیه درست انجام شود، باید ترسناک و تنهاکننده باشد و بقیه فکر کنند دیوانه‌اید. همه‌چیز باید مبهم باشد، اما در کنار تیمی باشید که واقعاً به آن باور دارید.»

با توجه به سابقه True در شرط‌بندی‌های زودهنگام روی سخت‌افزارهایی که دیگران نادیده گرفتند — از ردیاب‌های تناسب اندام و دوچرخه‌های متصل گرفته تا زنگ درهای هوشمند و حالا حلقه‌های ثبت افکار — بد نیست وقتی کالاهان می‌گوید روزهای گوشی هوشمند رو به پایان است، به حرفش توجه کنیم.

نشانه‌ها هم از این دیدگاه حمایت می‌کنند: بازار گوشی‌های هوشمند تقریباً اشباع شده و رشد سالانه آن به حدود ۲ درصد رسیده، در حالی که بازار پوشیدنی‌ها — از ساعت‌ها و حلقه‌های هوشمند تا دستگاه‌های صوتی — با نرخ‌های دو رقمی در حال رشد است.

به نظر می‌رسد چیزی در شیوه تعامل ما با فناوری در حال تغییر است — و True Ventures دقیقاً روی همین تغییر شرط بسته است.

اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا