از ظرفیت استانی تا برند ملی؛ جشنواره امیرکبیر چگونه میتواند پیوند دانشگاه و صنعت را تقویت کند؟
آرمین توحیدی، رئیس اداره پژوهش دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، با ارزیابی روند برگزاری جشنواره امیرکبیر، این رویداد را نمادی مهم برای ارتباط دانشگاه و صنعت دانست و تأکید کرد: تحقق اثرگذاری ملی این جشنواره در گرو برندسازی، اعتمادسازی و تقویت سازوکارهای انگیزشی برای جامعه دانشگاهی است.
به گزارش توسعه برند؛ آرمین توحیدی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به روند برگزاری جشنواره امیرکبیر اظهار کرد: این جشنواره چند سالی است با محوریت استان البرز برگزار میشود و در ابتدا بیشتر رویکردی استانی داشت، اما بهتدریج مسیر حرکت آن به سمت ملیشدن تغییر کرده که این تحول را میتوان یک نقطه عطف مهم دانست.
وی با اشاره به چالشهای ارتباط میان دانشگاه و صنعت افزود: با وجود تلاشهای انجامشده در دهههای گذشته، این ارتباط همچنان یکی از مسائل حلنشده کشور است. صنعت هنوز آن اعتماد و پیوند مؤثر را با دانشگاه بهطور کامل برقرار نکرده و از سوی دیگر، بسترهای قانونی و اجرایی نیز بهطور کامل فراهم نبودهاند.
رئیس اداره پژوهش دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران با اشاره به قانون جهش تولید دانشبنیان و معافیتهای مالیاتی پیشبینیشده در آن گفت: این قانون در سالهای اخیر روزنه امیدی برای استفاده صنایع از ظرفیتهای تحقیق و توسعه و سرمایهگذاری در مراکز پژوهشی ایجاد کرده، اما همچنان تا رسیدن به چشمانداز مطلوب فاصله داریم و نیازمند تلاش و هماهنگی بیشتری هستیم.
توحیدی جشنواره امیرکبیر را نمادی تشویقی در این مسیر دانست و ادامه داد: چنین رویدادهایی میتوانند بهعنوان یک الگوی انگیزشی و فرهنگی برای بهبود رابطه صنعت و دانشگاه عمل کنند و فرهنگ قدردانی از فعالیتهای اثرگذار را گسترش دهند، اما کافی نیستند. اصل موضوع، ایجاد اعتماد متقابل و حل مسائل واقعی صنعت از طریق ظرفیتهای دانشگاهی است.
وی با ارزیابی عملکرد جشنواره در سالهای گذشته گفت: در سطح استان اقدامات مناسبی انجام شده، اما رویکرد ملی جشنواره هنوز بهطور کامل محقق نشده است. این موضوع میتواند ناشی از ضعف در اطلاعرسانی یا نبود مشوقهای کافی برای مشارکت گستردهتر اعضای هیئت علمی و دانشجویان باشد.
توحیدی تأکید کرد: زمانی که یک استاد یا دانشجو احساس کند حضور در جشنواره علاوه بر دریافت جایزه، در مسیر ارتقای علمی، حرفهای و جایگاه شغلی او نیز اثرگذار است، انگیزه مشارکت بهطور طبیعی افزایش مییابد. به همین دلیل، جشنواره باید ارتباط مؤثرتری با نهادهای سیاستگذار حوزه علم و فناوری مانند وزارت علوم، معاونت فناوری و شورای عالی انقلاب فرهنگی برقرار کند تا در آییننامههای ارتقا نیز جایگاه مشخصی داشته باشد.
وی با مقایسه جشنواره امیرکبیر با جشنوارههای باسابقهای مانند خوارزمی، فارابی و ابنسینا گفت: این جشنوارهها بهواسطه سالها حضور در مقررات وزارت علوم به برندهای ملی تبدیل شدهاند، اما جشنواره امیرکبیر همچنان نیازمند برندسازی جدی است. هرچه این برند تقویت شود، مشارکت نخبگان نیز افزایش خواهد یافت.
رئیس اداره پژوهش دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران یکی از مهمترین ویژگیهای جشنواره امیرکبیر را تمرکز ویژه آن بر ارتباط دانشگاه با صنعت و جامعه دانست و افزود: برخلاف بسیاری از جشنوارههای علمی که بر مقاله و ثبت اختراع تمرکز دارند، جشنواره امیرکبیر فعالیتهایی را برجسته میکند که در متن جامعه و صنعت اثرگذار بودهاند و این میتواند مزیت رقابتی آن در سطح ملی باشد.
وی در پایان با تأکید بر نقش کلیدی استادان و دانشجویان در موفقیت این رویداد گفت: جشنواره بدون مشارکت فعال دانشگاهیان عملاً از محتوا تهی میشود. این یک مسیر دوسویه است؛ از یکسو باید مشوقهای مؤثر برای افزایش انگیزه نخبگان فراهم شود و از سوی دیگر، جشنواره باید نشان دهد که فعالیتهای اثرگذار را بهصورت جدی رصد و قدردانی میکند.
