مزیت مادام‌العمر ورزش زودهنگام
راز ورزش آسان‌تر در بزرگسالی ممکن است از دوران کودکی شروع شود.
به گزارش اطلاعات آنلاین، یک مطالعه جدید و شگفت‌انگیز نشان می‌دهد که فعال ماندن در دوران رشد می‌تواند ورزش را در بقیه عمر آسان‌تر و کمتر خسته‌کننده کند.
ورزش در دوران کودکی می تواند یک مزیت شگفت انگیز مادام العمر داشته باشد و به طور بالقوه باعث می شود فعالیت بدنی در بزرگسالی کمتر خسته کننده باشد. در مطالعه ای که شامل مرغ هندی بود، محققان دریافتند که پرندگانی که عادت به حمل وزن در دوران رشد داشتند، می توانند در بزرگسالی بدون استفاده از انرژی اضافی آن وزن ها را حمل کنند؛ در حالی که پرندگان آموزش ندیده ۲۳ درصد بیشتر انرژی می سوزانند.
میزان انرژی مورد نیاز بدن برای حرکت در بزرگسالی می‌تواند تحت تأثیر میزان فعالیت شما در دوران کودکی باشد. یک مطالعه جدید به سرپرستی محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نشان می‌دهد که فعالیت بدنی در اوایل زندگی ممکن است اثرات ماندگاری بر کارایی حرکت داشته باشد. دانشمندان با استفاده از پرندگان به عنوان مدل، اولین شواهد مستقیم را ارائه دادند که نشان می‌دهد تجربیات در طول رشد می‌تواند میزان انرژی مصرفی حیوانات هنگام حرکت در بزرگسالی را تغییر دهد.
به گفته «یوناس روبنسون»، استاد حرکت‌شناسی در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، توانایی حرکت کارآمد می‌تواند نقش مهمی در تکامل حیوانات داشته باشد. حیواناتی که انرژی کمتری برای حرکت صرف می‌کنند، ممکن است منابع بیشتری برای فعالیت‌های ضروری مانند یافتن غذا، شکار و تولید مثل در دسترس داشته باشند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که نیازهای انرژی حرکت، سازگارتر از آن چیزی است که دانشمندان قبلاً تصور می‌کردند.
برای بررسی، محققان وزنه‌های کوچکی را به یک پای مرغ‌های دریایی جوان متصل کردند؛ پرندگانی که از نزدیک با مرغ‌هایی مرتبط هستند که مانند انسان روی دو پا راه می‌روند. آنها می‌خواستند مشخص کنند که آیا حمل وزن اضافی در طول رشد، میزان کارایی حرکت پرندگان را پس از بلوغ تغییر می‌دهد یا خیر.
نتایج تفاوت قابل توجهی را نشان داد. پرندگانی که با حمل وزنه‌ها بزرگ شدند، می‌توانستند بدون صرف انرژی اضافی، با بار اضافه راه بروند. در مقایسه، پرندگانی که بدون وزنه بزرگ شدند، وقتی همان بار به پاهایشان بسته می‌شد، به ۲۳ درصد انرژی بیشتری نیاز داشتند.
روبنسون، نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: “این مطالعه نشان داد که چگونه بارگذاری اندام – اعمال فشار مکانیکی بر بازوها یا پاها، معمولاً از طریق وزنه یا ورزش – در طول رشد می‌تواند به حیوان کمک کند تا در طول عمر خود در طول حرکت، انرژی خود را ذخیره کند. این یکی از اولین مطالعاتی است که نشان می‌دهد رفتارها و محیط حیوانات در جوانی می‌تواند بر میزان تلاش برای حرکت در بزرگسالی تأثیر بگذارد.”
چرا ورزش در دوران کودکی می‌تواند برای سلامت مادام‌العمر مهم باشد؟
اگرچه این آزمایش شامل پرندگان بود، اما یافته‌ها سوالات مهمی را در مورد فعالیت بدنی انسان مطرح می‌کنند. یک فرضیه علمی پذیرفته شده پیشنهاد می‌کند که افراد وقتی احساس می‌کنند که حرکت از نظر جسمی طاقت‌فرسا است یا به انرژی قابل توجهی نیاز دارد، تمایل دارند از حرکت اجتناب کنند.
اگر فعالیت اولیه بر کارایی حرکت در انسان تأثیر بگذارد، همانطور که در این پرندگان تأثیر می‌گذارد، افرادی که در دوران کودکی کمتر فعال بودند، ممکن است برای انجام همان حرکات در بزرگسالان نیاز به انرژی بیشتری داشته باشند. این تلاش اضافی می‌تواند آنها را کمتر به ورزش کردن متمایل کند و به طور بالقوه الگوی عدم فعالیت را تقویت کند.
روبنسون معتقد است که این کشف می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای سلامت عمومی داشته باشد؛ به ویژه اینکه کودکان امروزی عموماً نسبت به نسل‌های قبلی از نظر فیزیکی کمتر فعال هستند.
روبنسون گفت: “به طور کلی، کودکان امروز بسیار کمتر از نسل‌های قبلی فعال هستند. این مطالعه نشان می‌دهد که ورزش بیشتر از طریق بازی و ورزش در دوران کودکی می‌تواند باعث شود که افراد در بزرگسالی فعال‌تر بمانند یا فعال‌تر شوند. اگر افراد نیازی به صرف انرژی زیاد برای حرکت مانند بزرگسالان نداشته باشند، ورزش و تمام مزایای سلامتی آن برای آنها قابل دسترس‌تر خواهد بود. این می‌تواند پیامدهایی برای بسیاری از جنبه‌های رفاه ملت ما، از سلامت قلب گرفته تا سلامت روان، داشته باشد.”
چگونه محققان اثرات ورزش زودهنگام را آزمایش کردند؟
این آزمایش ۱۲ مرغ شاخدار را از سن دو هفتگی تا ۱۶ هفتگی دنبال کرد؛ زمانی که پرندگان به اندازه کامل بزرگسالی خود نزدیک می‌شدند.
نیمی از پرندگان نوارهای سربی را روی یک پا بستند که هر نوار چهار درصد از وزن بدن پرنده را وزن می‌کرد. شش پرنده باقی‌مانده بدون هیچ وزن اضافه‌ای رشد کردند. جدا از این تفاوت، هر ۱۲ حیوان شرایط زندگی و برنامه‌های ورزشی یکسانی را تجربه کردند.
وقتی پرندگان به سن نه هفتگی رسیدند، محققان شروع به آموزش آنها برای راه رفتن روی تردمیل کردند.
در ۱۶ هفتگی، تیم با استفاده از یک محفظه متابولیک جریان‌دار که به تردمیل متصل بود، میزان مصرف انرژی آنها را ارزیابی کرد. این تجهیزات، اکسیژن مصرفی هر پرنده را به همراه دی‌اکسید کربن و بخار آبی که آزاد می‌کرد، اندازه‌گیری می‌کرد. به گفته محققان، این رویکرد، استاندارد طلایی برای تعیین میزان انرژی مصرفی یک حیوان در طول یک فعالیت خاص محسوب می‌شود.
هر پرنده تحت سه شرایط آزمایش شد: ایستادن ثابت، راه رفتن روی تردمیل بدون وزن اضافه و راه رفتن در حالی که یک باند وزنه روی یک پا بسته شده بود. با مقایسه مصرف اکسیژن و تولید دی‌اکسید کربن در این شرایط، دانشمندان توانستند تعیین کنند که بار اضافی چگونه بر مصرف انرژی تأثیر می‌گذارد.
آموزش زودهنگام، تأثیر شگفت‌انگیزی در صرفه‌جویی در مصرف انرژی داشت
محققان هیچ تفاوتی در مصرف انرژی پرندگان در حالت ایستاده مشاهده نکردند. با این حال، واکنش‌های آنها پس از شروع راه رفتن با وزنه، به طور قابل توجهی تغییر کرد.
پرندگانی که در دوران رشد، وزنه حمل نکرده بودند، هنگام راه رفتن با بار اضافی در مقایسه با راه رفتن بدون آن، ۲۳ درصد افزایش در مصرف انرژی را تجربه کردند.
پرندگانی که در طول رشد، وزنه حمل کرده بودند، واکنش بسیار متفاوتی نشان دادند. بدن آنها چنان به طور مؤثری سازگار شده بود که راه رفتن با بار اضافی به انرژی کمی کمتر از راه رفتن بدون آن نیاز داشت. این نتیجه غیرمنتظره، تیم تحقیقاتی را شگفت‌زده کرد.
روبنسون گفت: “پرندگان آنقدر کارآمد شدند که برای حمل وزن، انرژی بیشتری نسبت به آنچه برای راه رفتن بدون وزن نیاز داشتند، مصرف نمی‌کردند.”
یافته غیرمنتظره دیگری نیز زمانی پدیدار شد که محققان دو گروه را با هم مقایسه کردند. به طور متوسط، پرندگانی که در طول رشد به حمل وزنه عادت کرده بودند، هنگام راه رفتن با بندهای خود، انرژی بیشتری نسبت به پرندگان معمولی مصرف نمی‌کردند که هنگام راه رفتن بدون هیچ وزن اضافی استفاده می‌کردند.
این مشاهدات در مجموع نشان می‌دهد که تجربیات اولیه زندگی می‌تواند به طور قابل توجهی بر میزان کارایی حرکت حیوانات در بزرگسالی تأثیر بگذارد.
این نشان می‌دهد که حیوانات و احتمالاً شامل انسان‌ها نیز می‌شود، می‌توانند بر اساس تجربیات زندگی خود کارآمدتر شوند. بنابراین، وقتی انسان‌ها در طول دوران کودکی و نوجوانی به طور منظم ورزش می‌کنند، می‌توانند ظرفیت ما را برای ورزش در طول زندگی‌مان افزایش دهند.
این یافته‌ها شواهد جدیدی ارائه می‌دهند که نشان می‌دهد فعالیت بدنی در طول رشد می‌تواند تأثیرات ماندگاری بر انرژی مورد نیاز برای حرکت داشته باشد. اینکه آیا همین سازگاری‌ها در انسان نیز رخ می‌دهد یا خیر، هنوز مشخص نشده است، اما این تحقیق مکانیسم بالقوه‌ای را نشان می‌دهد که از طریق آن ورزش در دوران کودکی می‌تواند به حمایت از فعالیت بدنی در مراحل بعدی زندگی کمک کند.
یافته های این پژوهش در نشریه Biological Sciences منتشر شده است.
