یوسف مجیدزاده؛ باستان شناسی که دانشش را از دیگران دریغ نمی کرد
یوسف مجیدزاده، یکی از نام‌آشناترین باستان‌شناسان ایران در حوزه مطالعات پیش از تاریخ، ۲۸ مهر، در شهر آنتیب فرانسه چشم از جهان فروبست. نام او با پژوهش‌های باستان‌شناختی در محوطه‌های مهمی همچون جیرفت، تپه ازبکی و هفت‌تپه پیوند خورده است.
به گزارش توسعه برند به نقل از همشهری؛، یوسف مجیدزاده در سال ۱۳۱۵ در تبریز متولد شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته باستان‌شناسی دانشگاه تهران دنبال کرد. او در سال ۱۳۴۱ رتبه نخست فارغ‌التحصیلی این رشته را به دست آورد و در سال ۱۳۴۴ با استفاده از بورس تحصیلی راهی دانشگاه ایلینوی در شیکاگو شد. مجیدزاده در این دانشگاه در رشته باستان‌شناسی، با گرایش پیش از تاریخ و تمدن بین‌النهرین، به تحصیل پرداخت و مدرک دکتری خود را دریافت کرد.
- بیشتر بخوانید: استاد عبدالمجید ارفعی نخستین مترجم ایرانی منشور کوروش درگذشت
عضو هیأت علمی گروه باستان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی درباره سبک زندگی استاد مجیدزاده به همشهری می‌گوید: «بدون اغراق می‌توانم بگویم استاد یوسف مجیدزاده یکی از باسوادترین باستان‌شناسان نسل خود بود. همه ما، چه کسانی که فرصت حضور در کلاس‌های او را داشتند و چه کسانی که به‌دلیل دور ماندن او از دانشگاه تهران، از این فرصت محروم شدند، به‌نوعی از دانش و وجودش بهره بردیم.»
کامیار عبدی ادامه می‌دهد: «متاسفانه فرصت همکاری با او در کاوش‌های میدانی را پیدا نکردم، اما برای کسب علم و در میان گذاشتن پرسش‌ها با ایشان نشست و برخاست داشتم. امروز که به آن دوران فکر می‌کنم، می‌بینم حتی بیشتر از دوران تحصیلم در دانشگاه تهران از ایشان آموختم. استاد مجیدزاده برای من، نه فقط باستان‌شناسی برجسته، بلکه یکی از بهترین معلمانی بود که در دوران تحصیل شناختم؛ استادی که سخاوت علمی‌اش به‌اندازه دانش گسترده‌اش مثال‌زدنی بود.»
عبدی درباره سخاوت علمی استاد مجیدزاده می‌گوید: «این سخاوت فقط به پاسخ دادن به پرسش‌ها محدود نمی‌شد. اگر مسئله‌ای را مطرح می‌کردید، حاضر بود وقت زیادی صرف کند تا موضوع را به‌خوبی بفهمید. کتابخانه او نیز از نظر کتاب‌ها و مقاله‌های علمی غنی و قابل‌توجه بود. به دانشجویان اجازه می‌داد کتاب‌ها و مقاله‌ها را به امانت بگیرند، مطالعه کنند یا برای تهیه نسخه‌ای از آن‌ها کپی بگیرند. او دانش را در اختیار دیگران می‌گذاشت و از انتقال آموخته‌هایش دریغ نمی‌کرد. درست است که او در دهه ۱۹۷۰ میلادی تحصیل کرده بود و پس از آن، تحولات نظری و روش‌شناختی مهمی در باستان‌شناسی رخ داد؛ اما تسلط او بر مبانی و مباحث کلاسیک این رشته کم‌نظیر بود. من کمتر کسی را دیده‌ام که به‌اندازه او بر این حوزه‌ها تسلط داشته باشد.»
