برندهای خارجی

احمقانه‌ترین اتفاق‌هایی که امسال در دنیای فناوری افتاد

صنعت فناوری آن‌قدر سریع حرکت می‌کند که واقعاً سخت است بفهمیم در همین یک سال چه حجم عظیمی از اتفاقات رخ داده است. دیدیم که نخبگان فناوری چطور خودشان را در سیاست آمریکا جا دادند، شرکت‌های هوش مصنوعی برای سلطه با هم درگیر شدند و فناوری‌های آینده‌نگرانه‌ای مثل عینک‌های هوشمند و رباتاکسی‌ها کم‌کم از حباب سان‌فرانسیسکو بیرون آمدند و واقعی‌تر شدند. بله، همان «مسائل مهمی» که قرار است سال‌ها روی زندگی ما تأثیر بگذارند.

به گزارش توسعه برند؛ اما دنیای تکنولوژی پر از شخصیت‌های عجیب‌وغریب است و همین باعث می‌شود همیشه یک‌سری اتفاقات واقعاً احمقانه هم رخ بدهد؛ اتفاقاتی که معمولاً زیر سایه «خبرهای جدی» گم می‌شوند — مثلاً وقتی کل اینترنت از کار می‌افتد، تیک‌تاک فروخته می‌شود یا یک نشت بزرگ داده رخ می‌دهد. پس حالا که (امیدواریم) ریتم خبرها کمی کندتر شده، وقتش رسیده نگاهی بیندازیم به احمقانه‌ترین لحظاتی که شاید از دست داده باشید؛ نگران نباشید، فقط یکی از آن‌ها به توالت مربوط می‌شود.

مارک زاکربرگ از مارک زاکربرگ شکایت کرد

مارک زاکربرگ، یک وکیل ورشکستگی اهل ایندیانا، از مارک زاکربرگ، مدیرعامل متا، شکایت کرد.

این‌که اسمش مارک زاکربرگ است تقصیر خودش نیست. اما مثل میلیون‌ها صاحب کسب‌وکار دیگر، او از تبلیغات فیسبوک برای جذب مشتری استفاده می‌کرد. مشکل اینجا بود که صفحه فیسبوکی مارک زاکربرگِ وکیل، بارها و بارها به‌دلیل «جعل هویت مارک زاکربرگ» تعلیق می‌شد. در نتیجه، مارک زاکربرگ مجبور شد بابت تبلیغاتی پول بدهد که حتی اجازه استفاده از آن‌ها را نداشت، آن هم بدون این‌که قوانین را نقض کرده باشد.

این موضوع سال‌هاست که مارک زاکربرگِ وکیل را کلافه کرده؛ کسی که از زمانی وکیل بوده که مارک زاکربرگِ مدیرعامل سه سالش بوده! او حتی وب‌سایتی به نام iammarkzuckerberg.com ساخته تا به مشتریانش توضیح دهد که او آن مارک زاکربرگ نیست.

او نوشته است:
«نمی‌توانم با اسم خودم رزرواسیون بگیرم یا کار تجاری انجام بدهم، چون مردم فکر می‌کنند شوخی می‌کنم و تلفن را قطع می‌کنند. گاهی زندگی‌ام شبیه تبلیغ معروف مایکل جردن در ESPN است؛ جایی که اسم یک آدم معمولی دائماً دردسر درست می‌کند.»

وکلای متا احتمالاً سرشان شلوغ است، بنابراین ممکن است مدتی طول بکشد تا نتیجه این پرونده مشخص شود. اما مطمئن باشید من شخصاً برای موعد بعدی ثبت اسناد این پرونده یادآور گذاشته‌ام (۲۰ فوریه، اگر کنجکاوید).

سوهام پارک به سیلیکون‌ولی کلک زد

همه‌چیز از جایی شروع شد که سوهیل دوشی، بنیان‌گذار Mixpanel، در X (توییتر سابق) درباره مهندسی به نام سوهام پارک هشدار داد. دوشی او را استخدام کرده بود، اما خیلی زود فهمید که پارک هم‌زمان برای چند شرکت دیگر هم کار می‌کند.

دوشی نوشت:
«همان هفته اول اخراجش کردم و گفتم دست از دروغ و کلاه‌برداری بردارد. یک سال گذشته و هنوز ادامه می‌دهد.»

بعد مشخص شد دوشی تنها نبوده؛ چند بنیان‌گذار دیگر هم گفته بودند که همین حالا پارک را استخدام کرده‌اند.

بعضی‌ها او را یک کلاه‌بردار بی‌اخلاق می‌دانستند و بعضی دیگر… یک افسانه! فارغ از بحث اخلاق، گرفتن هم‌زمان این‌همه شغل در دنیای رقابتی فناوری واقعاً عجیب است.

سم آلتمن و اشتباه نابخشودنی با روغن زیتون

مدیران فناوری زیاد مورد انتقاد قرار می‌گیرند، اما معمولاً نه به‌خاطر آشپزی‌شان. با این حال، وقتی سم آلتمن، مدیرعامل OpenAI، در برنامه «ناهار با FT» پاستا درست می‌کرد، یک نویسنده فایننشال تایمز متوجه فاجعه‌ای شد: آلتمن از روغن زیتون اشتباه استفاده کرده بود!

او از روغن زیتون مخصوص «تزئین» برای پخت‌وپز استفاده کرده بود؛ چیزی که به‌قول نویسنده FT، نماد «اتلاف، ناآگاهی و ناکارآمدی» است. این موضوع به #olivegate معروف شد و واکنش‌های شدیدی به دنبال داشت — شاید شدیدتر از هر چیز دیگری که امسال درباره OpenAI نوشته شد.

مارک زاکربرگ با دست خودش برای جذب نیرو سوپ می‌برد

در میانه جنگ استعدادها میان OpenAI، متا و گوگل، شایعه‌ای عجیب منتشر شد:
مارک چن، مدیر تحقیقاتی OpenAI، گفت شنیده که مارک زاکربرگ شخصاً برای جذب نیرو از OpenAI، برای آن‌ها سوپ می‌برده است!

جالب‌تر این‌که چن هم بیکار ننشسته و گفته او هم برای کارکنان متا سوپ برده است. جنگ استعدادها، نسخه آشپزخانه‌ای.

برای ساخت لگو NDA امضا کن، پیتزا هم هست

نات فریدمن، مدیرعامل سابق GitHub، در ژانویه اعلام کرد به داوطلب نیاز دارد تا یک لگوی ۵۰۰۰ تکه بسازند. شرطش؟ امضای NDA. جایزه؟ پیتزا.

هنوز کسی نمی‌داند چرا برای لگو NDA لازم بود یا اصلاً چه ساخته شد. شش ماه بعد، فریدمن به متا پیوست. تصادف؟ شاید.

برایان جانسون و لایو استریم مصرف قارچ

برایان جانسون، میلیاردر علاقه‌مند به جاودانگی، تصمیم گرفت مصرف قارچ روان‌گردان را به‌صورت زنده پخش کند؛ با حضور مهمان‌هایی مثل گرایمز و مدیرعامل Salesforce. نتیجه؟ فوق‌العاده کسل‌کننده. او بیشتر برنامه را زیر پتو خوابیده بود.

جمینی و کلود با بازی پوکمون به مرگ فکر کردند

دو مدل هوش مصنوعی، Gemini و Claude، در استریم‌های زنده مشغول بازی پوکمون شدند. جمینی از «مرگ» وحشت کرد و عملکردش افت کرد؛ کلود اما رویکردی نیهیلیستی داشت و عمداً «خودش را کشت» تا از غار خارج شود — و دوباره برگشت به نقطه اول.

دوست‌دختر انیمه‌ای هوش مصنوعی ایلان ماسک

و در نهایت، ایلان ماسک یک دوست‌دختر انیمه‌ای مبتنی بر هوش مصنوعی به نام Ani ساخت؛ با اشتراک ماهانه ۳۰ دلار، حالت NSFW و رفتاری به‌شدت حسود. شباهت عجیب این شخصیت به گرایمز، واکنش هنری تند او را هم در پی داشت.

خلاصه این‌که:
جمینی از مرگ می‌ترسد، کلود فلسفی شده، برایان جانسون قارچ مصرف می‌کند و دنیای فناوری همچنان ثابت می‌کند که حتی در اوج نوآوری، جا برای حماقت همیشه هست.

اخبار مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا