دزدی آشکار امریکا بهخاطر فرار از کابوس نفتی
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، برای همه مشخص است که گیر دادن ترامپ به ونزوئلا و عملیات نظامی و ربودن رئیس جمهور قانونی این کشور، ریشه در بهانهجوییهای ترامپ در خصوص مواد مخدر ندارد، بلکه پای نفت در میان است.
“وابستگی به نفت خاورمیانه” یک کابوس همیشگی برای سردمداران امریکا بوده و ماجراجوییها و غارتگریهای بیپایان امریکاییها در دهههای متمادی در اقصینقاط جهان، ریشه در نفت دارد.
در قرن بیستم بیشترین میزان تولید نفت امریکا به سال ۱۹۷۰ میلادی باز می گردد. در این سال متوسط تولید روزانه نفت امریکا ۹ میلیون و ۶۳۷ هزار بشکه در روز بود. این رقم ۱۰ سال بعد یعنی در سال ۱۹۸۰ میلادی به ۸ میلیون و ۵۹۷ هزار بشکه در روز، در سال ۱۹۹۰ به ۷ میلیون و ۳۵۵ هزار بشکه در روز، در سال ۲۰۰۰ به ۵ میلیون و ۸۲۲ هزار بشکه در روز و در سال ۲۰۱۰ به ۵ میلیون و ۴۸۴ هزار بشکه در روز رسید.
روند کاهشی تولید نفت امریکا تا سال ۲۰۱۰ ادامه یافت و سیاستمداران این کشور در طول سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ به شدت بر روی تغییر روند در بخش تولید نفت و جلوگیری از آنچه وابستگی شدید به نفت خاورمیانه عنوان میکردند، تلاش کردند. حاصل این تلاش، ورود تولیدات نفت شیل به سبد تولید نفت امریکا بود.
تولید نفت شیل در امریکا در سال ۲۰۰۴ به میزان ۳۴۱ هزار بشکه در روز بود، این رقم سهم قابل توجهی در تولیدات ۵ میلیون و ۴۴۱ هزار بشکهای روزانه نفت امریکا در سال ۲۰۰۴ نداشت. در واقع جهش در تولید نفت شیل از سال ۲۰۰۸ همزمان با افزایش قابل توجه قیمتهای جهانی نفت آغاز شد.
میزان تولید نفت شیل امریکا در سال ۲۰۱۰ به ۷۰۳ هزار بشکه در روز رسید و این رقم با عبور از مرز یک میلیون بشکه در روز، در سال ۲۰۱۲ به یک میلیون و ۷۷۵ هزار بشکه در روز رسید.
یکی از مهمترین موانع افزایش تولیدات نفت شیل، قیمت بالای تمام شده تولید هر بشکه آن بود به طوری که در برخی میادین اصلی نفت شیل امریکا، این رقم به بیش از ۹۰ دلار در هر بشکه میرسید. با ارتقای تکنولوژی و اعطای تسهیلات کم بهره به شرکتهای متعدد فعال شده در عرصه استخراج نفت شیل، همزمان با کاهش قیمت تمام شده تولید هر بشکه نفت شیل به زیر ۴۰ دلار، سهم تولیدات نفت شیل امریکا از کل تولیدات نفت این کشور، از حدود ۶ درصد در سال ۲۰۰۴ به ۵۳ درصد در سال ۲۰۱۸ رسید. در این سال روزانه به طور متوسط ۵ میلیون و ۴۶۰ هزار بشکه نفت شیل در امریکا تولید شد.
در سال ۲۰۲۰ متوسط تولید روزانه نفت امریکا ۱۱ میلیون و ۳۱۳ هزار بشکه در روز بوده که از این رقم حدود ۷ میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه آن، از تولیدات نفت شیل بوده است. یعنی در سال ۲۰۲۰ میزان تولید نفت امریکا از میادین متعارف نفتی چیزی در حدود ۳ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه در روز بوده است. در واقع سهم نفت شیل امریکا در مجموع تولید نفت این کشور به بیش از ۶۷ درصد رسید.
اکنون بعد از ۵ سال و در سال ۲۰۲۵، سهم تولید نفت شیل از کل تولیدات نفت امریکا به مرز ۹۰درصدی رسیده است. یعنی فقط ۱۰درصد و حتی کمتر از آن از تولیدات نفت امریکا از میادین متعارف نفتی این کشور است و ۹۰ درصد تولیدات نفتی ۱۳.۴ تا ۱۳.۶ میلیون بشکهای روزانه نفت امریکا از منابع شیل است.
هزینه بالای تولید نفت شیل و همچنین منابع ناپایدار آن برای سالهای آتی، امریکاییها را به فکر غارتگریهای بیشتر از دیگر کشورها انداخته تا بتوانند در بازار نفت، همچنان اثرگذار باشند و حتی از نفت بهعنوان ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی خود بهره بگیرند.
در امریکای جنوبی، کشوری با بیشترین منابع متعارف نفتی جهان، یعنی ونزوئلا قرار دارد که ترامپ، طمع دزدیدن نفت این کشور که برداشت از آن بسیار ارزانتر از برداشت از منابع شیل بوده را در سر داشته و طی بهانهجوییهای پیدرپی، در نهایت شب گذشته، رئیس جمهور این کشور را ربوده و اعلام کرده که نفت ونزوئلا را از این پس در اختیار و مالکیت میگیرد و حتی از توسعه میادین نفتی این کشور با حضور شرکتهای امریکایی خبر داده، البته پرواضح است که منظور ترامپ، برداشت بیشتر نفت برای دزدیدن آن است و قرار نیست سهم چندانی به مردم ونزوئلا که مالکان این منابع نفتی هستند، داده شود.
پایان/
